සත්ත මෛථුන සූත්‍රය හා සංයෝග වියෝග සූත්‍රය-කාමයේ වරදවා හැසිරීම

’ඉක්බිති ජානුස්සෝනී බ්‍රාහ්මණ තෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙක් හිද, එතැන්හි පැමිණියේය. පැමිණ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සමග සතුටුවිය. සතුටු වියයුතු, සිහි කටයුතු කථාව නිමවා උන්වහන්සේට මෙසේ සැළ කළේය.
’’පින්වත් ශ්‍රමණ ගෞතමයන් වහන්සේ බඹසර හැසිරෙන්නා මනාව දන්නේද?’’ කියාය.
’’බ්‍රාහ්මණය, යමෙකුට වනාහි නොකැඩුනාවූ, සිදුරුනොවූ, සබල (කබර) නොවූ, අකම්මාසවූ (මිශ්‍ර වර්‍ණ නොවූ), පරිපූර්‍ණවු, පිරිසිදුවූ, ඒ බ්‍රහ්මචර්‍ය්‍යාව හැසිරේයයි මනාකොට කියන්නේද, මෙය මටම මනාකොට කියන්නේය. බ්‍රාහ්මණය, මම අඛණ්ඩවූ, සිදුරුනොවූ, පුල්ලි නොවැටුන, කිළුටු නොවූ, පරිපූර්‍ණවූ, පිරිසිදුවූ, බ්‍රහ්මචර්‍ය්‍යාව හැසිරෙන්නෙමි.’’
’’භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, බඹසර කැඩීමය, සිදුරුවිමය, පුල්ලි වැටීමය, කිළුටුවිමය, කිමෙක්ද?’’
’’බ්‍රාහ්මණය, මේ ලෝකයෙහි ඇතැම් පැවිද්දෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ මනාසේ බඹසර හැසිරෙන්නේයයි පිළිගනු ලබන්නේ, ස්ත්‍රියක් සමග එක්ව යහනක නොසිටීද. එසේ නමුදු ස්ත්‍රියගේ ඇඟ ඉලීම්, පිරිමැදීම්, නෑවීම්, අත් පා මැඩීම්, ඉවසයිද, එය බලාපොරොත්තු වේද, එයින් සතුටට පත්වේද, බ්‍රාහ්මණය, මෙයද වනාහි බඹසරට කැඩුන, සිදුරුවූ, කබර සහිත කිලිටි වූවයයි කියනු ලැබේ. බ්‍රාහ්මණය, මෙය අපිරිසිදු බඹසර හැසිරීමයයි කියයි. මෛථුන සංයෝගයෙන් යුක්තවූයේ ජාති (ඉපදීමෙන්) නොමිදේ. ජරා, මරණ, ශෝක, පරිදේව, දුක්ඛ, දෝමනස්ස, උපායාස දුකින්ද නොමිදේයයි කියමි.
’’බ්‍රාහ්මණය, නැවතද මේ ලෝකයෙහි ඇතැම් පැවිද්දෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ මනාසේ බඹසර හැසිරෙන්නේයයි පිළිගනු ලබන්නේ, ස්ත්‍රියක් සමග එක්ව යහනක නොසිටීද. ස්ත්‍රියගේ ඇඟ ඉලීම්, පිරිමැදීම්, නෑවීම්, අත් පා මැඩීම්, නොඉවසයිද, එය බලාපොරොත්තු නොවේද, එයින් සතුටට පත්නොවේද, එසේ නමුදු ස්ත්‍රිය සමග ගැටේද, ක්‍රීඩා කෙරේද, කෙළිකවටකම් කෙරේද, සිහි කෙරේද, බ්‍රාහ්මණය, මෙයද වනාහි බඹසරට කැඩුන, සිදුරුවූ, කබර සහිත කිලිටි වූවයයි කියනු ලැබේ. බ්‍රාහ්මණය, මෙය අපිරිසිදු බඹසර හැසිරීමයයි කියයි. මෛථුන සංයෝගයෙන් යුක්තවූයේ ජාති (ඉපදීමෙන්) නොමිදේ. ජරා, මරණ, ශෝක, පරිදේව, දුක්ඛ, දෝමනස්ස, උපායාස දුකින්ද නොමිදේයයි කියමි.
’’බ්‍රාහ්මණය, නැවතද මේ ලෝකයෙහි ඇතැම් පැවිද්දෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ මනාසේ බඹසර හැසිරෙන්නේයයි පිළිගනු ලබන්නේ, ස්ත්‍රියක් සමග එක්ව යහනක නොසිටීද. ස්ත්‍රියගේ ඇඟ ඉලීම්, පිරිමැදීම්, නෑවීම්, අත් පා මැඩීම්, නොඉවසයිද, එය බලාපොරොත්තු නොවේද, එයින් සතුටට පත්නොවේද, ස්ත්‍රිය සමග නොගැටේද, ක්‍රීඩා නොකෙරේද, කෙළිකවටකම් නොකෙරේද, සිහි නොකෙරේද, එසේ නමුදු ස්ත්‍රියගේ ඇසින් ඇස බලාද, දකීද, බ්‍රාහ්මණය, මෙයද වනාහි බඹසරට කැඩුන, සිදුරුවූ, කබර සහිත කිලිටි වූවයයි කියනු ලැබේ. බ්‍රාහ්මණය, මෙය අපිරිසිදු බඹසර හැසිරීමයයි කියයි. මෛථුන සංයෝගයෙන් යුක්තවූයේ ජාති (ඉපදීමෙන්) නොමිදේ. ජරා, මරණ, ශෝක, පරිදේව, දුක්ඛ, දෝමනස්ස, උපායාස දුකින්ද නොමිදේයයි කියමි.
’’බ්‍රාහ්මණය, නැවතද මේ ලෝකයෙහි ඇතැම් පැවිද්දෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ මනාසේ බඹසර හැසිරෙන්නේයයි පිළිගනු ලබන්නේ, ස්ත්‍රියක් සමග එක්ව යහනක නොසිටීද. ස්ත්‍රියගේ ඇඟ ඉලීම්, පිරිමැදීම්, නෑවීම්, අත් පා මැඩීම්, නොඉවසයිද, එය බලාපොරොත්තු නොවේද, එයින් සතුටට පත්නොවේද, ස්ත්‍රිය සමග නොගැටේද, ක්‍රීඩා නොකෙරේද, කෙළිකවටකම් නොකෙරේද, සිහි නොකෙරේද, ස්ත්‍රියගේ ඇසින් ඇස නොබලාද, නොදකීද, එසේ නමුදු බිත්තියෙන් පිටත සිට හෝ, ප්‍රාකාරයෙන් පිටත සිට හෝ සිනහ වෙන්නාවූ හෝ, කථා කරන්නාවූ හෝ, ගායනා කරන්නාවූ හෝ, හඬන්නාවූ හෝ ස්ත්‍රියගේ ශබ්දය අසාද, බ්‍රාහ්මණය, මෙයද වනාහි බඹසරට කැඩුන, සිදුරුවූ, කබර සහිත කිලිටි වූවයයි කියනු ලැබේ. බ්‍රාහ්මණය, මෙය අපිරිසිදු බඹසර හැසිරීමයයි කියයි. මෛථුන සංයෝගයෙන් යුක්තවූයේ ජාති (ඉපදීමෙන්) නොමිදේ. ජරා, මරණ, ශෝක, පරිදේව, දුක්ඛ, දෝමනස්ස, උපායාස දුකින්ද නොමිදේයයි කියමි.
’’බ්‍රාහ්මණය, නැවතද මේ ලෝකයෙහි ඇතැම් පැවිද්දෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ මනාසේ බඹසර හැසිරෙන්නේයයි පිළිගනු ලබන්නේ, ස්ත්‍රියක් සමග එක්ව යහනක නොසිටීද. ස්ත්‍රියගේ ඇඟ ඉලීම්, පිරිමැදීම්, නෑවීම්, අත් පා මැඩීම්, නොඉවසයිද, එය බලාපොරොත්තු නොවේද, එයින් සතුටට පත්නොවේද, ස්ත්‍රිය සමග නොගැටේද, ක්‍රීඩා නොකෙරේද, කෙළිකවටකම් නොකෙරේද, සිහි නොකෙරේද, ස්ත්‍රියගේ ඇසින් ඇස නොබලාද, නොදකීද, බිත්තියෙන් පිටත සිට හෝ, ප්‍රාකාරයෙන් පිටත සිට හෝ සිනහ වෙන්නාවූ හෝ, කථා කරන්නාවූ හෝ, ගායනා කරන්නාවූ හෝ, හඬන්නාවූ හෝ ස්ත්‍රියගේ ශබ්දය නොඅසාද, එසේ නමුදු ඔහු පෙර ස්ත්‍රිය සමග සිනහවුන, ක්‍රීඩාකළ, කෙලිකවටකම් කළ, දේ සිහි කෙරේද, බ්‍රාහ්මණය, මෙයද වනාහි බඹසරට කැඩුන, සිදුරුවූ, කබර සහිත කිලිටි වූවයයි කියනු ලැබේ. බ්‍රාහ්මණය, මෙය අපිරිසිදු බඹසර හැසිරීමයයි කියයි. මෛථුන සංයෝගයෙන් යුක්තවූයේ ජාති (ඉපදීමෙන්) නොමිදේ. ජරා, මරණ, ශෝක, පරිදේව, දුක්ඛ, දෝමනස්ස, උපායාස දුකින්ද නොමිදේයයි කියමි.
’’බ්‍රාහ්මණය, නැවතද මේ ලෝකයෙහි ඇතැම් පැවිද්දෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ මනාසේ බඹසර හැසිරෙන්නේයයි පිළිගනු ලබන්නේ, ස්ත්‍රියක් සමග එක්ව යහනක නොසිටීද. ස්ත්‍රියගේ ඇඟ ඉලීම්, පිරිමැදීම්, නෑවීම්, අත් පා මැඩීම්, නොඉවසයිද, එය බලාපොරොත්තු නොවේද, එයින් සතුටට පත්නොවේද, ස්ත්‍රිය සමග නොගැටේද, ක්‍රීඩා නොකෙරේද, කෙළිකවටකම් නොකෙරේද, සිහි නොකෙරේද, ස්ත්‍රියගේ ඇසින් ඇස නොබලාද, නොදකීද, බිත්තියෙන් පිටත සිට හෝ, ප්‍රාකාරයෙන් පිටත සිට හෝ සිනහ වෙන්නාවූ හෝ, කථා කරන්නාවූ හෝ, ගායනා කරන්නාවූ හෝ, හඬන්නාවූ හෝ ස්ත්‍රියගේ ශබ්දය නොඅසාද, ඔහු පෙර ස්ත්‍රිය සමග සිනහවුන, ක්‍රීඩාකළ, කෙලිකවටකම් කළ, දේ සිහි නොකෙරේද, එසේ නමුදු පස්කම් සැප අනුභව කරන්නාවූ එයින් පිරිවැරූ ගෘහපතියෙකු හෝ ගෘහපති පුත්‍රයෙකු හෝ බලාද, බ්‍රාහ්මණය, මෙයද වනාහි බඹසරට කැඩුන, සිදුරුවූ, කබර සහිත කිලිටි වූවයයි කියනු ලැබේ. බ්‍රාහ්මණය, මෙය අපිරිසිදු බඹසර හැසිරීමයයි කියයි. මෛථුන සංයෝගයෙන් යුක්තවූයේ ජාති (ඉපදීමෙන්) නොමිදේ. ජරා, මරණ, ශෝක, පරිදේව, දුක්ඛ, දෝමනස්ස, උපායාස දුකින්ද නොමිදේයයි කියමි.
’’බ්‍රාහ්මණය, නැවතද මේ ලෝකයෙහි ඇතැම් පැවිද්දෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ මනාසේ බඹසර හැසිරෙන්නේයයි පිළිගනු ලබන්නේ, ස්ත්‍රියක් සමග එක්ව යහනක නොසිටීද. ස්ත්‍රියගේ ඇඟ ඉලීම්, පිරිමැදීම්, නෑවීම්, අත් පා මැඩීම්, නොඉවසයිද, එය බලාපොරොත්තු නොවේද, එයින් සතුටට පත්නොවේද, ස්ත්‍රිය සමග නොගැටේද, ක්‍රීඩා නොකෙරේද, කෙළිකවටකම් නොකෙරේද, සිහි නොකෙරේද, ස්ත්‍රියගේ ඇසින් ඇස නොබලාද, නොදකීද, බිත්තියෙන් පිටත සිට හෝ, ප්‍රාකාරයෙන් පිටත සිට හෝ සිනහ වෙන්නාවූ හෝ, කථා කරන්නාවූ හෝ, ගායනා කරන්නාවූ හෝ, හඬන්නාවූ හෝ ස්ත්‍රියගේ ශබ්දය නොඅසාද, ඔහු පෙර ස්ත්‍රිය සමග සිනහවුන, ක්‍රීඩාකළ, කෙලිකවටකම් කළ, දේ සිහි නොකෙරේද, පස්කම් සැප අනුභව කරන්නාවූ එයින් පිරිවැරූ ගෘහපතියෙකු හෝ ගෘහපති පුත්‍රයෙකු හෝ නොබලාද, එසේ නමුදු එක්තරා දේව නිකායක් ප්‍රාර්ථනාකොට බඹසර හැසිරේද, මම මේ ශීලයෙන් හෝ ව්‍රතයෙන් හෝ තපස් චරණයෙන් හෝ බඹසරින් හෝ දෙවියෙක් හෝ වන්නෙමි. දෙවියන්ගෙන් එක්තරා කෙනෙක් වන්නෙමියි කියාය. හෙතෙම එය ආශ්වාදය කරයි. එය ආශා කරයි. එයින් ප්‍රීතිවෙයි. බ්‍රාහ්මණය, මෙයද බඹසර කැඩීමය, සිදුරුවීමය, පුල්ලි වැටීමය, කිළුටු වීමයයි කියනු ලැබේ.
’’බ්‍රාහ්මණය, මෙය මෛථුන සංයෝගයෙන් යුක්තවූ අපිරිසිදු බඹසර යයි කියයි. ඉපදීමෙන් නොමිදේ. ජරා, මරණ, ශෝක, පරිදේව, දුක්ඛ, දෝමනස්ස, උපායාස දුකක්ඛයන්ගෙන් නොමිදේයයි කියමි.
’’බ්‍රාහ්මණය, යම්තාක් වනාහි මේ සප්ත මෛථුනයන්ගෙන් එක්තරා මෛථුන සංයෝගයක් තමා කෙරෙහි දුරු නොකෙළේයයි මනාකොට දැක්කෙම්ද, බ්‍රාහ්මණය, ඒතාක් මම දෙවියන් සහිත, මරුන් සහිත, බඹුන් සහිත, මේ ලෝකයෙහි ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන් සහිත, දෙවි මිනිසුන් සහිත, ප්‍රජාවෙහි නිරුත්තරවූ සම්‍යක් සම්බෝධිය අවබෝධ කෙළේයයි නොම ප්‍රතිඥා කළෙමි.
’’බ්‍රාහ්මණය, යම්තාක් වනාහි මම මේ සප්ත මෛථුන සංයෝගයන්ගෙන් එක්තරා මෛථුන සංයෝගයක් තමා කෙරෙහි දුරු නොකෙළේයයි නොදැක්කෙම්ද, බ්‍රාහ්මණය, එහෙයින් මම දෙවියන් සහිත, මරුන් සහිත, බඹුන් සහිත, ලෝකයෙහි ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන් සහිත, දෙවි මිනිසුන් සහිත, ප්‍රජාවෙහි නිරුත්තරවූ සම්‍යක් සම්බෝධිය අවබෝධ කළේයයි මනාකොට ප්‍රතිඥා කළෙමි. මා තුළ දර්‍ශන ඥානය පහළවිය. මාගේ චිත්ත විමුක්තිය නොවෙනස්ය. මේ කෙළවර ආත්ම භාවයයි. දැන් මතු භවයක් නැත.’’
මෙසේ දේශනා කළ කල්හි ජානුස්සෝනී බ්‍රාහ්මණ තෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙසේ සැළකලේය.
’’ භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, ඉතා යහපති. භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, යම් සේ යටිකුරු කරණ ලද්දක් උඩුකුරු කරන්නේද, වැසුණු දෙයක් විවෘත කරන්නේද, මංමුලා වූවෙකුට මාර්ගය කියන්නේද, ඇස් ඇත්තෝ රූප දකිත්වායි අඳුරෙහි තෙල් පහනක් දරන්නේද, එසේම භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ විසින් අනේක ප්‍රකාරයෙන් ධර්මය ප්‍රකාශ කරණ ලදී. ඒ මම භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ සරණ යමි. ධර්මයද, භික්‍ෂු සංඝයාද සරණ යමි. අද සිට දිවි හිම් කොට සරණ ගිය උපාසකයකු කොට භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ මා දරාවා.’’

8. සංයෝග වියෝග සූත්‍රය

’’මහණෙනි, තොපට සංයෝග වියෝග (එක්වීම හා වෙන්විම) දහම් කොටස දේශනා කරන්නෙමි. එය අසව්. මනාකොට මෙනෙහි කරව්. කියන්නෙමි’’ යි වදාළ සේක. ’එසේය ස්වාමීනි’ යි ඒ භික්‍ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිවදන් දුන්හ.
’’ඒ සංයොග වියෝග දහම් කොටස කවරේද? මහණෙනි, ස්ත්‍රිය, ස්ත්‍රී ලීලාව, ස්ත්‍රී පැවැත්ම, ස්ත්‍රී ආකාරය, ස්ත්‍රී කැමැත්ත, ස්ත්‍රී ස්වරය (හඬ), ස්ත්‍රී අලංකාරය, (යන මෙයින් යුක්තවූ) අධ්‍යාත්මික ස්ත්‍රීන්‍ද්‍රිය සිහි කරයි. ඇය එහි ඇලෙයි. එහි රමණය කරයි. ඇය එහි ඇළුනී, එහි රමනය කරන්නී, බාහ්‍යවූ (පිටත) පුරුෂෙන්‍ද්‍රිය සිහි කරයි. කෙසේද, පුරුෂ ලීලාව, පුරුෂ පැවැත්ම, පුරුෂාකාරය, පුරුෂ කැමැත්ත, පුරුෂ හඬ, පුරුෂාලංකාරය යන මෙහි ඈ ඇලෙයි. එහි රමණය කරයි. ඈ එහි ඇළුනී, එහි අභිරමණය කරන්නී, පිටත එක්විම බලාපොරොත්තු වෙයි. ඇයට සංයෝග හේතුවෙන් යම් සුවයක්, සොම්නසක් උපදීද, එයද බලාපොරොත්තු වෙයි. මහණෙනි, ස්ත්‍රී භාවයෙහි ඇළුනාවූ සත්ත්‍වයෝ පුරුෂයන් කෙරෙහි සංයෝගයට ගියාහු වෙති. මහණෙනි, මෙසේ ස්ත්‍රිය ස්ත්‍රී භාවය නොඉක්මවයි.
’’මහණෙනි, පුරුෂතෙම අධ්‍යාත්මික පුරුෂෙන්‍ද්‍රිය සිහි කරයි. පුරුෂ ලීලාව, පුරුෂ පැවැත්ම, පුරුෂාකාරය, පුරුෂ කැමැත්ත, පුරුෂ හඬ, පුරුෂාලංකාරය, යන මෙහි හෙතෙම ඇලෙයි. රමණය කරයි. හෙතෙම එහි ඇළුනේ, එහි රමණය කරන්නේ, පිටත ස්ත්‍රීන්‍ද්‍රිය සිහි කරයි. ස්ත්‍රී ලීලාව, ස්ත්‍රී පැවැත්ම, ස්ත්‍රී ආකාරය, ස්ත්‍රී කැමැත්ත, ස්ත්‍රී හඬ, ස්ත්‍රී අලංකාරය එහි ඇලෙයි. එහි රමණය කරයි. හෙතෙම එහි ඇළුනේ, රමණය කරන්නේ, පිටත සංයෝගය (එක්විම) බලාපොරොත්තු වෙයි. ඔහුට සංයෝග හේතුවෙන් යම් සුවයක්, සොම්නසක් උපදීද, එයද බලාපොරොත්තු වෙයි. මහණෙනි, පුරුෂ භාවයෙහි ඇළුනාවූ සත්ත්‍වයෝ ස්ත්‍රීන් කෙරෙහි සංයෝගයට (එක්විමට) ගියේ වෙති. මහණෙනි, මෙසේ වනාහි පුරුෂතෙම පුරුෂ භාවය නොඉක්මවයි. මහණෙනි, මෙසේ සංයෝගය වෙයි.
’’මහණෙනි, කෙසේ විසංයෝගය (වෙන්වීම) වේද? මහණෙනි, ස්ත්‍රිය, ස්ත්‍රී ලීලාව, ස්ත්‍රී පැවැත්ම, ස්ත්‍රී ආකාරය, ස්ත්‍රී කැමැත්ත, ස්ත්‍රී ස්වරය, ස්ත්‍රී අලංකාරය, යන මෙසේවූ අධ්‍යාත්මික ස්ත්‍රීන්‍ද්‍රිය සිහි නොකෙර්ද, ඇය එහි නොඇලෙයි. එහි රමණය නොකරයි. ඇය එහි නොඇළුනී, එහි රමනය නොකරන්නී, බාහ්‍යවූ පුරුෂෙන්‍ද්‍රිය සිහි නොකරයි. කෙසේද, පුරුෂ ලීලාව, පුරුෂ පැවැත්ම, පුරුෂාකාරය, පුරුෂ කැමැත්ත, පුරුෂ ස්වරය, පුරුෂාලංකාරය යන මෙහි ඇය නොඇලෙයි. එහි රමණය නොකරයි. ඇය එහි නොඇළුනී, එහි රමණය නොකරන්නී, පිටත සංයෝගය බලාපොරොත්තු නොවෙයි. ඇයට සංයෝග හේතුවෙන් යම් සුවයක්, සොම්නසක් උපදීද, එයද බලාපොරොත්තු නොවෙයි. මහණෙනි, ස්ත්‍රී භාවයෙහි ආශා නොවූ, නොඇළුනාවූ ස්ත්‍රිය පුරුෂයන් කෙරෙහි වෙන්වූයේ වෙයි. මහණෙනි, ස්ත්‍රිය එසේම ස්ත්‍රී භාවය ඉක්මවයි.
’’මහණෙනි, පුරුෂයා අධ්‍යාත්මිකවූ පුරෂ ලීලාව, පුරුෂ පැවැත්ම, පුරුෂාකාරය, පුරුෂ කැමැත්ත, පුරුෂ ස්වරය, පුරුෂාලඞ්කාරය යන මේ පුරුෂෙන්‍ද්‍රිය සිහි නොකරයි. හෙතෙම එහි නොඇළුනේ, එහි අභිරමණය නොකළේ, ස්ත්‍රී ලීලාව, ස්ත්‍රී පැවැත්ම, ස්ත්‍රී ආකාරය, ස්ත්‍රී කැමැත්ත, ස්ත්‍රී ස්වරය, ස්ත්‍රී අලංකාරය, යන මේ පිටත ස්ත්‍රීන්‍ද්‍රිය සිහි නොකරයි. හෙතෙම එහි නොඇළෙයි. එහි අභිරමණය නොකරයි. හෙතෙම එහි නොඇළුනේ, එහි අභිරමණය නොකළේ, පිටත සංයෝගය බලාපොරොත්තු නොවෙයි. සංයෝග හේතුවෙන් ඕහට සැපතක්, සොම්නසක් උපදිද, එයද බලාපොරෝත්තු නොවෙයි. ’’පුරුෂභාවයෙහි නොඇළනාවූ සත්ත්‍වයෝ ස්ත්‍රීන් කෙරෙහි වෙන්වූවෝ වෙති. මහණෙනි, මෙසේ වනාහි පුරුෂයා පුරුෂ භාවය ඉක්මවයි. මහණෙනි, මෙසේ වනාහි විසංයෝගය වෙයි. මහණෙනි, මෙය සංයෝගය වියෝග දහම් කොටස වෙයි.

අතිපූජ්‍ය රේරුකානේ චන්දවිමල මහ නාහිමියන් ලියූ ග්‍රන්ථ. බාගත (download)කරන්න

රේනුකානේ චන්දවිමල හිමියන්ගේ පෝත් කියවිමට ර්‍මෙ ලින්ක් එක හරහා සිදු කල හැකිය..

http://buddhistpage.com/library/sinhala-ebooks/

රේරුකානේ චන්දවිමල යන උතුම් නාමය අසන කනට දකින නෙතට සිතන සිතට ගෙනෙනුයේ ද උතුම් සුවයකි. මන්ද ලොව උතුම් ම සුවය ලබනු සඳහා රේරුකානේ චන්දවිමල මහ නාහිමියන් මඟ පෑ හෙයිනි. උතුම් ම සුවය නිවන් සුවයයි. ඒ සුවය විඳීමට ති‍්‍රපිටක ධාරියකු වීමෙන් පමණක් නො හැකි ය.
ධර්මය ජීවිතය තුළින්දැකීමට හැකි විය යුතු ය. ඒ සඳහා බුදුපියාණන් වහන්සේ පෙන්වා වදාළ ප‍්‍රායෝගික කි‍්‍රයා මාර්ගයක් තිබේ. ඒ මාර්ගය මෑත යුගයේ අපේ ජනතාවට ඉතා සරළ බසින් ජීවිතයට ළංකර ගත හැකි ආකාරයෙන් කියා දුන්නේ සියවසකට පෙර අපේ රටේ පහළ වූ ති‍්‍රපිටක ධාරියකු මෙන් ම බුදු දහමේ ප‍්‍රායෝගික කි‍්‍රයා මාර්ගය ද ජයගත් රේරුකානේ නා හිමියෝ යි. උන් වහන්සේ ගේ අතින් ලියැවුණු දහම් පොත් හුඟක් අදත් මේ දිවයිනේ දහම් සොඬුන් අතර දහම් දෙසමින් වැඩ ම කරති.
බණ්ඩාරගම ට නුදුරු රේරුකානේදී 1897 ජූලි 19 වැනිදා උපත ලැබූ රූබෙල් ගුණවර්ධන දරුවා සිය පියාණන් සමග හොරණ පොකුණුවිට බුරුම පන්සලට යාමට පුරුදු වී සිටියේය. එහි වැඩ විසූ විනයාලංකාර බුරුම නායක හාමුදුරුවෝ රුබෙල් ගේ පියාට පිනෙහි අනිශංස ගැන නිතර කීහ. ‘පුතේ මහණ වෙන්න කැමති නැද්ද’ යි පියා ඇසුවේය. රුබෙල් කැමති විය. අදට වසර 102 කට පෙර රූබෙල් තවත් 26 දෙනකු සමග පැවිදි වූයේ ය. ඔහුට චන්දවිමල යන නම ලැබිණ. රේරුකානේ චන්දවිමල පොඩි හාමුදුරුවෝ පැවිදි වී දෙවසරකට පසු සාමණේර විසිතුන් නමක් සමග බුරුමයට වැඩම කළහ. දෙවසරක් ගත වීමට පෙර උන්වහන්සේ බුරුම බසට හුරු වූහ. ගුරුවරයා අඳුරේ සිට අභිධර්මය උගන්වයි. ශිෂ්‍යයෝ ද අඳුරේ සිට කට පාඩමින් අභිධර්මය උගනිති. රේරුකානේ හිමියෝ අභිධර්මයත් භාවනා ක‍්‍රමත් මැනවින් හැදෑරූහ. දස වසරක්පුරා බුරුමයේ වැඩ සිටි උන්වහන්සේ 1917 ඔක්තෝබර් 26 වැනිදා බුරුමයේ ධම්මිකාරාම සීමාවේදී උපසම්පදාව ලැබූහ.
1918 දී අප හිමියෝ ශ‍්‍රී ලංකාවට වැඩම කළහ. දස වසරක් මවුබිමෙන් පිටත විදේශයක වැඩ වුසූ උන් වහන්සේට සිංහල අමතකව තිබිණ. දෙමටගොඩ විශුද්ධාරාමයේ නතර වූ උන් වහන්සේ අරංගල සිරි ධම්ම හිමියන් ගෙන් සිංහල ඉගෙන ගත්හ. ඒ ආරාමයේ පැවැති අභිධර්ම පන්තිවල ගුරුවරයකු වශයෙන් කටයුතු කිරීමට අප හිමියනට සිදු විය. උන් වහන්සේගේ අභිධර්ම පාඩම් ජනප‍්‍රිය විය. ඒ ආරාමයේ වැඩ විසූ සිව් වසර තුළ උන් වහන්සේ මුළු ත‍්‍රිපිටකය ම හැදෑරූහ. පසු කලෙක අප හිමියෝ පානදුර වැල්ලබඩ ආරාමයේ වැඩ විසූ සමයේ පොත් ලිවීම ගැන සිතූහ. ඒ බොහෝ දෙනා ගේ ආරාධනය පරිදි ය. ‘සරල බසින් ගැඹුරු දහම් කරුණු දේශනා කරන ඔබ වහන්සේ ඒ බසින් ම ලියන්නට පටන් ගත්තොත් බෞද්ධ ජනතාවට විශාල සේවයක් වේවි’ ඒ ආරාධනය අනුව 1926 දී උන් වහන්සේ ගේ් මුල් ම පොත ‘නිර්වාණ විනිශ්චය’ නමින්දොරට වැඩියේ ය. ඉන් පසු උන්වහන්සේ පොකුණුවිට බුරුම පන්සලට වැඩම කළහ. එහි නාහිමියන් බවට පත් වූ උන් වහන්සේ මුළු ජීවිතය ම භාවනාවට ලිවීමට සහ අරමට පැමිණෙන අමුත්තන් ගේ දහම් ගැටලු විසඳීමට ගත කළහ.
චතුරාර්ය සත්‍යය, විදර්ශනා භාවනා ක‍්‍රමය, බෞද්ධයාගේ අත්පොත, වඤ්චක ධර්ම හා චිත්තෝපක්ලේශ ධර්ම, පාරමිතා ප‍්‍රකරණය, බෝධි පාක්ෂික ධර්ම විස්තරය, මංගල ධර්ම විස්තරය, පටිච්ච සමුප්පාද විවරණය, බුද්ධනීති සංග‍්‍රහය, අභිධර්මයේ මූලික කරුණු, අනුවාද සහිත අභිධර්ම සංග‍්‍රහය, පට්ඨාන මහා ප‍්‍රකරණ සන්නස, පෞරාණික සතිපට්ඨාන භාවනා ක‍්‍රමය, විනය කර්ම පොත, අභිධර්ම මාර්ගය, සතිපට්ඨාන භාවනා විවේචනය සහ තවත් කෘති ධර්ම විනිශ්චය, ශාසනාවතරණය, ප‍්‍රණ්‍යෙ¤පදේශය, සුවිසි මහා ගුණය, පොහොය දිනය, උපසම්පදා ශීලය, චත්තාලීසාකාර මහා විපස්සනා භාවනාව, කෙලෙස් එක්දහස් පන්සියය, බෝධි පූජාව, නිර්වාණ විනිශ්චය, හා පුනරුත්පත්ති ක‍්‍රමය, උභය ප‍්‍රාතිමෝක්ෂය, යන දහම් පොත් සැදැහැවතුන් ගේ ආධාර සහිතව මුද්‍රණය වී රටට ගලා ගියේය. පොකුණුවිට ශ‍්‍රී චන්දවිමල ධර්ම පුස්තක සංරක්ෂණ මණ්ඩලය මේ පොත් නොකඩවා පළ කරති. පාඨකයනට අඩු මිලට සපයති. ඒ මණ්ඩලය සිදු කරන මෙහෙය ධර්ම කාමීන් ගේ ප‍්‍රසාදයට හේතු වෙයි.
ආදර්ශවත් උත්තම ජීවිතයක් ගෙවූ සාහිත්‍ය චක‍්‍රවර්තී පණ්ඩිත, ප‍්‍රවචන ෂශාරද, අමරපුර මහා මහෝපාධ්‍යාය, ශාසන ශෝභන, ශ‍්‍රී සද්ධර්ම ශිරෝමණී, මහාචාර්ය රේරුකානේ චන්දවිමල අප ආචාර්යපාදයන් වහන්සේ 1997 ජුලි 04 වැනිදා අපවත් වී වදාළහ. උන් වහන්සේ වෙනුවෙන් උන්වහන්සේ ලියු පොත් අදත් අපට දහම් දෙස යි.

කාමයේ වරදවා හැසිරීමේ විපාක

මිනිසා ඇතුළු සෑම සත්වයෙක්ම සැප විඳින්න ආස කරනවා සැපයට ලොල් බවක් දක්වනවා. මේ ලෝකයේ විඳින විවිධ සැප අතරින් ස්ත්‍රී පුරුෂ එක්වීමකින් ලැබෙන සැපයට මිනිසා ඉතාම ගිජුය්. ගැහැණියෙක් හෝ මිනිසෙක් වේවා මේ කාමයේ සැපය වැඩියෙන් හොයන්න යද්දී ඔහු හෝ ඇයට එක සහකරුවෙක් හෝ සහකාරියකගෙන් සැහීමකට පත් වෙන්න බැරුව යනවා.
.
එවන් පුද්ගලයෙක් ලිංගික සහකරුවන් හෝ සහකාරියන් ගොඩක් ඇතිකරගන්නවා. එහෙම නැත්තන් කම් සැපය වින්දනය කරන්න විවිධ ක්‍රම හා උපායන් හොයා ගන්නවා.
.
ඇතැම් විවාහ වෙච්ච පුද්ගලයන් ඉන්නවා, විවාහයෙන් පසුව පවා ඔවුන් රාත්‍රී සමාජ ශාලා වලට යනවා. ගණිකා නිවාස සොයාගෙන යනවා. කම් සැප හොයන එක ඔවුන් විවාහ උනා කියල නවත්තන්න ලෑස්ති නෑ. ඒ වගේම ඇතැම් විවාහ වෙච්ච කාන්තාවන් ඉන්නවා, විවාහයෙන් පසුව පවා ඔවුන් වෙනත් පුරුෂයන් ඇසුරු කරනවා, වෙනත් පුරුෂයන් එක්ක ලිංගික සම්බන්දකම් පවත්වල සතුටු වෙනවා. විවාහ උනා කියල කම් සැප හොයන එක නවතන්න ඔවුන් ලෑස්ති නෑ.
.
මේ වගේ ක්‍රියාවන් නිසා ගොඩක් වෙලාවට ගැටළු සහගත තත්වයන් තමය් නිර්මාණය වෙන්නේ. පවුලක් නම් නිරන්තර අඬදබර ඇති වෙනවා, අසමගිය ඇති වෙනවා. තවදුරටත් එකිනෙකා විස්වාස කරන්න බැරි තත්වයක් ඇතිවෙනවා. ඒ වගේම ගත සිත දෙකම ලෙඩ වෙනවා. සමාජ රෝග, ඒඩ්ස් වැනි මාරාන්තික රෝග උනත් ඇති වෙන්න පුළුවන්. ගැටලුකාරී තත්වයේ උච්චතම අවස්ථා වලදී ලේ වැගිරීම් හා ඝාතන පවා ඇති වෙන්න පුළුවන්. සැමියාගේ අනිසි කාම සේවනයන් හමුවේ පීඩනයට පත්වෙච්ච බිරිඳක් තමා විසින්ම හෝ වෙනත් අයෙක් යොදවල සැමියාව මරා දමන්න ඉඩ තියෙනවා. ඒ වගේම වැරදි කාම සේවනයට වැටිච්ච සැමියෙක් තම බිරිඳ කරදරයක් කොට සලකල ඇයව තමා විසින්ම හෝ වෙනත් අයෙකු යොදවල මරණයට පත් කරන්න ඉඩ තියනවා.
.
මේ ගැටළු පවුල් මට්ටමට සීමා වෙන්නේත් නෑ, සමාජ ප්‍රශ්නයක් විදියට පැතිරෙන්නත් පුළුවන්. තම දෙමාපියන්ගේ වැරදි දකින දරුවන් එම වැරදි ආදර්ශයට ගන්නවා. ඔවුන් ඉතා ඉක්මනින් තමන් ඒ දැක්ක වැරදි පාරේ ගමන් කරන්න පටන් ගන්නවා. ඉතා කුඩා වයසේදීම ඔවුන් රාත්‍රී සමාජ ශාලා වල ගැවසීම, මත්පැන් හා මත්ද්‍රව්‍ය ගැනීම වගේ දේවල් වලට හුරුවෙනවා. ඒ වගේම ඔවුන් ඉතා කුඩා වයස් වලදීම ලිංගික සම්බන්ධතා අත්හදා බලන්න යොමු වෙනවා. ලිංගික අත්හදා බැලීම් වැරදීමෙන් හට ගන්න දරු කළල ඔවුන්ට ගබ්සා කරන්න පවා සිදුවෙන්න පුළුවන්. එවන් පසුබිමක් සහිත පුද්ගලයෙක් වැඩිහිටියෙක් බවට පත් උනාම තමාගේ කුඩා වියේ පුරුදු අතාරින්න ඔහුට ඉතා අපහසු වෙනවා. ඒ විදියට නැවත නැවතත් චක්‍රීයව මේ පාපී ක්‍රියාවලිය සිදුවෙනවා.
.
නිරන්තරව කාමයේ වරදවා හැසිරෙන කාමයන්ට ඇලිච්ච පුද්ගලයාගේ හිත පාපී ජාගර ස්වභාවයක් ගන්නවා. ඔහුගේ මරණ මංචකයේදී ඔහු විසින් කරන ලද ක්‍රියාවන් ඔහුට සිහි වෙන්න පටන් ගන්නවා. චිත්‍රපටයක් වගේ ඔහු විසින් වැරදි කාමයේ යෙදුනු හැටි ඔහු ඉදිරියේ දර්ශනය වෙනවා. මේ දේවල් සිහි වීමත් එක්කම ඔහුගේ සිත අඳුරු වෙනවා, දුක් සහිත පාපී සිතුව්ලි සමග ඔහුගේ මරණය සිද්ද වෙනවා. මරණින් මතු කෙලින්ම මහා නරකයේ තුන් වන කොටසේ නිරී සත්වයෙක් ලෙස ඔහු උපත ලබනවා.
.
විවාහ වීමෙන් පසුව වෙනත් ස්ත්‍රීන් හෝ පුරුෂයන් සමග සබඳතා පැවැත්වූ පුද්ගලයන් මහා නරකයේ තුන් වන කොටසේ තමය් උප්පත්තිය ලබන්නේ. මෙහිදී මෙම නිරිසත්වයින් අල්ලා ගන්නා යමපල්ලන් ඔවුන්ව ගිනි ගනිමින් පැසෙන උණු අම්ලයක් පිරුනු කටාරමකට විසිකරනවා. මෙම අම්ලයේ ගිලුණු නිරිසත්වයෙන්ගේ ශරීර වේගයෙන් දිරාපත් වෙන්න පටන් ගන්නවා. සම මස් හා ඇටකටු පවා දිරාපත් වී දියවී යනවා. මෙලෙස මෙම කටාරමේ මහත් වේදනාවක් විඳින නිරීසත්වයා ශරීරය සම්පූර්ණයෙන් දිරාපත් වීමත් සමග මරණයට පත් වෙනවා.
.
අම්ල කටාරමේ දිරාපත් වී මියයන නිරිසත්වයා නැවත උපත ලබන්නේ මහා නරකයේමය්. මෙහිදී එම නිරිසත්වයා අල්ලා ගන්නා යමපල්ලන් විසින් ඔහුගේ ලිංගික අවයවය තියුණු ආයුධයකින් කපා දමනවා. කපා දමන වාරයක් පාසා නැවතත් මෙම ලිංගික අවයවය හට ගන්නවා. හට ගන්නා වාරයක් පාසා යමපල්ලන් විසින් එය කපා දමනු ලබනවා. මෙලෙස නිරිසත්වයාට අනන්ත වාරයක් තම ලිංගික අවයවය කපා දැමීමේ වේදනාව විඳින්නට සිදු වෙනවා.
.
ඉන් පසුව මෙම නිරීසත්වයාට කර්මානුරූපව ස්ත්‍රී ලිංගික අවයවයක් හට ගන්නවා. මෙහිදී යමපල්ලන් විසින් ඉතා විශාල ගිනියම් යකඩ දණ්ඩක් මොහුගේ ස්ත්‍රී ලිංගයට ඇතුළු කරවනවා. මෙම දණ්ඩේ හැමතැනම විශාල යකඩ උල් හා ඉතාම මුවහත් තල රාශියක් පිහිටනවා. මෙම දණ්ඩ නිරිසත්වයාට ඇතුළු කිරීමේදී ඔහුගේ ශරීරය ඇතුල දරුණු ලෙස කැපී යනවා. එසේම මෙම දණ්ඩේ ඇති උල් අගින් ශරීරය දිය කල හැකි අම්ලයක් වහනය වෙනවා. මෙලෙස නිරිසතාගේ ශරීරය දියවී යන තෙක් යමපල්ලන් ඔහුගේ ස්ත්‍රී ලිංගික අවයවයට මුවහත් තල සහිත දණ්ඩ ඇතුළු කරවනු ලබනවා. ශරීරය ඇතුලතින් කැපී යමින් මහත් වේදනා විඳින්නට නිරිසතාට සිදු වෙනවා.
.
මෙලෙස වේදනා විඳ මියයන නිරිසත්වයා නැවතත් මහා නරකයේම උපත ලබනවා. මෙහිදී එම නිරිසත්වයා වට කරගන්නා යමපල්ලන් විසින් පුරුෂ ලිංගයක හැඩය ඇති පොලු වලින් නිරිසත්වයාට පහර දෙනු ලබනවා. මෙම පහර දීම මිය යනතෙක් සිදුවෙනවා. එසේම ඇතැම් නිරිසත්වයින් උපත ලබන්නේ ස්ත්‍රී ලිංගික අවයව ඇතුව. මෙවන් නිරිසත්වයන් වට කර ගන්නා යමපල්ලන් එම අවයව තුලට මුවහත් කඩු හා වෙනත් ආයුධ දමමින් මාරාන්තික වේදනා ඇති කරවනවා. නිරිසත්වයා වේදනාවෙන් මිය යන තෙක් එම වධහිංසා සිදුවනවා. මෙයට සමාන විවිධ ක්‍රම මගින් මහා නරකයේදී නිරිසත්වයා වේදනාවට පත් කරනු ලබනවා .....
.
මහා නරකයෙන් පසුව කාමයේ වරදවා හැසිරුණ පුද්ගලයා උපදින්නේ උස්සාද නරකය නම් අපායෙය්. මෙහිදී එම නරකයට නිරිසත්වයා වැටුණු වහාම පුරුෂ ශුක්‍රානුවක හැඩය ගත් පනුවන් මහා රාශියක් විසින් ඔහුගේ සිරුර වසා ගනු ලබනවා. මෙම පණුවන් නිරිසතාගේ ශරීරය සිදුරු කරගෙන ඇතුළු වී ශරීරය ඇතුලත කා දමනවා. දහස් ගණනක් පනුවන් සිරුර විදගෙන ඇතුළු වී ඇතුලතින් කා දමද්දී නිරිසතා මහත් වූ වේදනාවකට පත් වෙනවා.
.
එසේම උස්සාද නරකයේ උපත ලැබූ නිරිසත්වයා නිරන්තරව පුරුෂ ලිංගයක් බඳු හිසක් ඇති මාලුවෙක්ගෙන් පහර කෑමට ලක් වෙන්න පුළුවන්. මෙම මාළුවා නිරිසත්වයාගේ ඇඟ මස් කඩා කමින් ඔහුට මහත් වූ වේදනා ගෙන එනවා. එසේම ඇතැම් නිරීසත්වයන් උස්සාද නරකයේ ගොඩබිම ඇවිද යද්දී ඔවුන් පසුපස හඹා විත් ඇඟ මස් කඩා කමින් පීඩා කරන බල්ලන් රැලක් මගින් මහත් පීඩා විඳිනවා. මෙම බල්ලන් ඇතැම් විට පුරුෂ ලිංගයට සමාන හිසක් හෝ ස්ත්‍රී ලිංගයට සමාන හිසක් දරමින් පැමිණෙනවා. තමන් මිනිස් ලොව සිටියදී කාමයේ වරදවා හැසිරුණු ආකාරය අනුව කර්මානුරූපව එම යමලොව සත්වයන්ගේ සවභාවය වෙනස් වෙමින් පීඩා කරනවා. මෙලෙස නිරිසතාගේ ශරීරයේ මස් ගැලවී සියල්ල කැබලි වී යනතෙක් මෙම යමලොව සත්වයන් ඔහුට වධ හිංසා පමුණුවනවා.
.
උස්සාද නරකයේ උපත ලබන ඇතැම් නිරිසත්වයින් කර්මානුරූපව ඉතා විශාල පුරුෂ ලිංගයක් සහිතව උපත ලබනවා. මෙම පුරුෂ ලිංගය ඉතා දිගු මෙන්ම යකඩ කඳක් මෙන් අධික බරකින්ද යුක්ත වෙනවා. මේ අධික බර නිසා මෙලෙස උපත ලැබූ නිරිසත්වයාට එම ලිංගය ඇදගෙන පසුපසට ඇවිදින්නය් සිදු වෙන්නේ. මෙවන් නිරිසත්වයෙක් දකින යමපල්ලන් මුවහත් දත් ඇති බලු රැලක් බවට තම ස්වරූපය වෙනස් කර ගන්නවා. මෙම බලු රැළ නිරිසත්වයා පසුපස හඹා විත් ඔහුගේ ඇති විශාල පුරුෂ ලිංගය මුවහත් දත් මගින් සපා සිදුරු කර එහි මස් කඩා කන්නට පටන් ගන්නවා. නිරිසත්වයාට වේදනාවෙන් මිරිකෙමින් එම බලු රැලෙන් මිදීමට ඔහුගේ බරැති පුරුෂ ලිංගයත් ඇදගෙන පසුපසට දුවන්නට සිදු වෙනවා....
.
තවත් සමහර අවස්ථා වල යමපල්ලන් විසින් නිරිසත්වයාගේ පුරුෂ ලිංගය ලණුවක එක කෙළවරක බඳිනු ලබනවා. අනික් කෙලවර යමලොව බලු වෙසින් සිටින යමපල්ලකුගේ ගෙලේ බඳිනවා. ඉන්පසු මෙම සුනඛයා ඉතා වේගයෙන් නිරිසතාවත් ඇදගෙන දුවන්න පටන් ගන්නවා. පුරුෂ ලිංගයෙන් බැඳී ඇදී යන මෙම නිරිසත්වයා ඉතාමත් වේදනාවට පත් වෙනවා...
.
මෙලෙස මහා නරකයේ හා උස්සාද නරකයේ මහත් වේදනා විඳින කාමයේ වරදවා හැසිරුණු සත්වයන් ඉන්පසුව යමලෝක නම් නරකයේ උප්පත්තිය ලබනවා. එහිදීත් ඔවුන්ට කර්මානුරූපව මහත් වූ වධ වේදනා විඳින්නට සිදු වෙනවා. මෙලෙස මහත් වූ කාලයක් වධ වේදනා විඳින නිරිසත්වයාගේ අකුසල කර්මය ක්‍රමයෙන් ක්ෂය වීමත් එක්ක ඔහුට අපායගාමී ජීවිතයෙන් මිදෙන්න පුළුවන්. නමුත් කාමයේ වරදවා හැසිරීම කියන්නේ එතෙකින් නිම වෙන සරල අකුසලයක් නෙමේ. අපායගාමි ජීවිතයෙන් එලියට වැටුණු සත්වයා ඉන් පසුව ප්‍රේත හා තිරිසන් යෝනියේ ඉපදිලා තව තවත් දුක් විඳින්න සිද්ධ වෙනවා...
.
▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬
.
කාමයේ වරදවා හැසිරුණු පුද්ගලයාට ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ
කාමයේ වරදවා හැසිරෙන්නාගේ අපායගාමී ජීවිතය
.
කල්ප ගණනාවක් අපායේ පව් ගෙව්වාට පසු කාමයේ වරදවා හැසිරුණු පුද්ගලයා ප්‍රේත ලෝකයේ ප්‍රේත උපතක් කරා තමය් ගමන් කරන්නේ. වෙනත් ප්‍රේතයන්ගේ ලිංගික අවයව වලින් වැස්සෙන කිළුටු ශ්‍රාවයන් ආහාර කොට ගන්නා ප්‍රේතයෙක් ලෙස පරදාර සේවනයේ යෙදුනු පුද්ගලයා උපත ලබනවා. එසේම තමන් මිනිස් ලොව සිටියදී කාම රතියට ඇලි සිටි ස්වභාවය අනුව වෙනස් ශරීර ස්වභාව ඇති ප්‍රේතයෙක් ලෙසත් උපත ලබන්න පුළුවන්.
.
සමහර ස්ත්‍රී ප්‍රේතයන් ඉතා විශාල පුරුෂ ලිංගයක් තම මුඛය තුල පිහිටන ලෙසින් උප්පත්තිය ලබනවා. යකඩ කන්දක් මෙන් මහත් බරකින් යුක්ත වන මෙම පුරුෂ ලිංගය ඇදගෙන ගමන් කිරීමට මෙම ප්‍රේතියන්ට සිදු වෙනවා ....
.
එසේම ඇතැම් පුරුෂ ප්‍රේතයන් ඉන්නවා, ඔවුන්ගේ ලිංගික අවයවය නිරන්තර ගින්නෙන් දැවෙමින් තිබෙන්නේ. ගිනිගෙන දැවෙන අවයවක් සමග මහත් කාලයක් වේදනා විඳීමට මෙම ප්‍රේතයන්ට සිදු වෙනවා ...
.
සතුන් සමග ලිංගික ක්‍රියා වල යෙදීමෙන් සතුටු වන විකෘති කාම ආශාවන් ඇති ඇතැම් පුද්ගලයන් ඉන්නවා. ඔවුන්ගේත් නියත නවාතැන වෙන්නේ මේ ප්‍රේත යෝනියම තමය්. ඔවුන් මරණින් පසු "අසුර කාය" නම් වන ප්‍රේත නිකායක උපත ලබනවා. මෙහිදී ඔවුන්ට පිහිටන්නේ මිනිස් ලොව සිටිදී ලිංගික සබඳතා පැවැත්වූ සත්වයාගේ විකෘති රූපයක්. යමෙක් සුනඛයන් හා ලිංගික ආශ්වාදය ලැබුවේ නම් බලු ඔලුවක් ඇති ප්‍රේතයෙක් ලෙස ඔහු අසුර කායේ උපත ලබනවා. සවරූපය කුමක් වුවත් ඔවුන් කුණු වී නිරන්තර පනුවන් ගැවෙසෙන ලිංගික අවයවයක් සහිතවය් උපත ලබන්නේ.
.
ප්‍රේත නිකායක හෝ අසුර කාය නිකායේ උපත ලබා කල්ප ගණනාවක් කර්මය ගෙවන සත්වයාට ඉන් පසුව තිරිසන් යෝනියේ උපතක් කරා යන්න පුළුවන්. දෙව් මිනිස් ලෝක වල උපතක් තවමත් පිළිබඳව මෙම සත්වයාට තවමත් කිසිම බලාපොරොත්තුවක් තියන්න බැහැ.
.
ප්‍රේත ලෝකයෙන් චුත වන සත්වයා ඉන් පසුව ඉතාම ප්‍රාථමික මට්ටමේ සත්වයෙක් ලෙස උපත ලබනවා. අසුචි වලක පණුවෙක් ලෙස හෝ වෙනත් පිළිකුල් සහගත තැනක ඉහඳ පණුවෙක් ලෙස ඔහුට උපත ලබන්න සිදුවෙනවා. ලිංගික සම්බන්ධතා වලදී ආශාවෙන් වැළඳ ගන්න කුණු සැරව හා තෙත් බවට ඇති ආශාවන් තමය් මෙවන් ආකාරයක් උපතක් ලබන්න හේතු වෙන්නේ....
.
සමහර විට සුනඛයෙක් ලෙස සුනඛ උපතක් ලැබෙන්න පුළුවන්. බහු ලිංගික සේවනයට පුරුදු කල ආශාව මෙවන් සුනඛ උප්පත්තියක් ලැබීමට හේතු වෙනවා....
.
බොහෝවිට පරදාර සේවනයට ප්‍රිය පුද්ගලයින්ට තම අවශ්‍යතා සපුරා ගැනීම සඳහා විවිධ පුද්ගලයින් රවට්ටන්න සිදු වෙනවා. මෙම රැවටීමට ඇති ප්‍රියභාවය නිසා මෙම පුද්ගලයා තිරිසන් යෝනියේ උපත ලබද්දී වඳුරෙක් ලෙස උපත ලබන්න පුළුවන්. අන් අය රැවටීමෙන් ලබා ගත සසර පුරුදු මෙවන් උපතක් කරා යාමට හේතු වෙනවා....
.
ඇතැම් විට බූරුවකු ලෙසිනුත් උපත ලබන්න පුළුවන්. තම සහකරු හෝ සහකාරිය තම නොමනා ක්‍රියා නිසා ලජ්ජාවට පත් කිරීමේ විපාක ලෙස මෙම බුරුවකු ලෙස උප්පත්තිය ලැබීම සිදු වෙනවා.....
.
වෙනත් කෙනෙකුගේ බිරිඳක් හෝ සැමියෙක් සමග පරදාර සේවනයේ යෙදුනු නිසා ගවයෙක් ලෙසින් උපතක් ලබන්නත් පුළුවන්....
.
මෙලෙස තමන් මිනිස් ලොව සිටියදී සිදුකරන ලද වැරැද්දේ ස්වභාවය හා එය තම සිතෙහි තැන්පත් වී ඇති ප්‍රමාණය අනුව විවිධ සත්ව ආත්ම භාව ලබමින් කල්ප ගණනක් තිරිසන් යෝනියේ දුක් විඳීමට සත්වයාට සිදු වෙනවා. මෙම කාලය තුල වෙනත් අකුසල කර්ම සිදුකලොත් නැවතත් අපායගාමී වීමටත් නැවත නැවතත් සසර සැඩ පහරට හසු වී දුක් විඳීමටත් සත්වයාට සිදු වෙනවා.....
.
තිරිසන් උපතක කල්ප ගණනක් පව් ගෙව්වට පස්සේ කාමයේ වරදවා හැසිරුණු පුද්ගලයට මිනිස් ලෝකේ මනුස්සයෙක් විදියට උප්පත්තිය ලබන්න ඉඩ ලැබෙන්න පුළුවන්.නමුත් මේ උපත සිද්ද වෙන්නේ නපුංසකයෙක් විදියට. පිරිමියෙක් විදියට උපත ලැබුවොත් ඔහු ගැහැණු ගති ලක්ෂණ පෙන්නනවා. ගැහැණු කෙනෙක් ලෙස අඳින්න පළදින්න ආස කරනවා. තාක්ෂනය දියුණු අවධියක මේ උපත සිද්ධ උනොත් ඔහු සැත්කම් මගින් ගැහැනු ලිංගික අවයව ලබාගන්න ඉඩ තියනවා. ලිංගික ආකර්ශනය ඇති කරගන්නෙත් පිරිමි පාර්ශවය ගැනම තමය්. ගැහැණු කෙනෙක් ලෙස ඉපදුනොත් ඇය බොහෝවිට ස්ත්‍රී සමලිංගික ඇසුරට ප්‍රිය කරන කෙනෙක් ලෙස තමය් උපත ලබන්නේ. නමුත් නපුංසක පිරිමි කෙනෙක් ලෙස උපත ලැබුවොත් ඔහුගේ පව් ගෙවීම වඩාත් ඉක්මන් වෙනවා. මොකද නපුන්සක පිරිමි උදවිය, නපුංසක ගැහැණු උදවියට වඩා සමාජයකින් පීඩා විඳින නිසා. ඔබ දැකල ඇති ඇතැම් පුද්ගලයින් ඉන්නවා, සමලිංගික ඇසුර ප්‍රිය කරන. මොවුන්ට නපුංසකයන් මෙන් විරුද්ධ ලිංගිකයෙක් වෙන්න නම් ආසාවක් නෑ. නමුත් විරුද්ධ ලිංගිකයන් කෙරෙහි ප්‍රිය බවකුත් නැහැ. මොවුනුත් සමාජයෙන් නින්දා විඳින කොට්ටාසයක්, ඒ වගේම සාමකාමී පින් දහම් රැස් කරගන්න පුළුවන් පවුල් ජීවිතයක සතුට මොවුන්ට හිමි වෙන්නේ නෑ. මෙවන් උපතකට හේතුවත් පෙර සසරේ කාමයේ වරදවා හැසිරීමම තමය්.
.
මිනිස් ආත්මභාවය ලබන කාමයේ වරදවා හැසිරුණු පුද්ගලයාට ආත්මභාව ගණනාවක් නපුංසකයෙක් හෝ සමලින්ගිකයෙක් ලෙස උපත ලබන්න සිද්ධ වෙනවා. ඒ හැම ආත්මයකදීම ඔහුට අර පරදාර සේවනයේ පාපය ටික ටික ගෙවල දාන්න වෙනවා.....
.
හිතන්න මේ පුද්ගලයා පෙර සසරේ කාන්තාවක් ලෙස වැඩි වාර ගණනක් කාමයේ වරදවා හැසිරිලා තියනවා කියල . එහෙම නම් ඔහු ඊළඟ ආත්ම භාවයේ සමලිංගික පිරිමියෙක් ලෙස උපත ලැබීමේ හැකියාව වැඩි. මෙහිදී ඔහු ගැහැණියෙක් ලෙසින් හැසිරෙන්න කැමති සමලිංගික පිරිමියෙක් ලෙස උපත ලබනවා....
.
ඒ වගේම පෙර සසරේ පිරිමියෙක් ලෙස පරදාර සේවනය කල අවස්ථා ගණන කාන්තාවක් ලෙස පරදාර සේවනය කල අවස්ථා ගණනට සමාන හෝ මඳක් වැඩි නම් ඊළඟ මනුෂ්‍ය ආත්ම භාවයේ ඔහු පිරිමි ගති ලක්ෂණ වැඩි සමලින්ගිකයෙක් ලෙස උපත ලබනවා. මෙවන් පුද්ගලයෙක්ගේ කාන්තා හැසිරීමක් පේන්නේ නැහැ. නමුත් ඔහු ලිංගිකව ආකර්ෂණය වන්නේ පුරුෂ පක්ෂයටම පමනය්....
.
පුරුෂයෙක් ලෙස කාන්තාවක් ලෙසට වඩා වැඩි වාර ගණනක් පරදාර සේවනයේ යෙදුනු තැනැත්තෙක් වේ නම් මෙම ආත්මයේ ඔහු සමලිංගික ඇසුර ප්‍රිය කරන කාන්තාවක් ලෙස උපත ලබනවා. මේ කාන්තාව වඩාත් පුරුෂ ගති ලක්ෂණ වලින් යුක්ත වෙන අතර ස්ත්‍රීන් කෙරෙහි ලිංගික ආකර්ෂණයකින් යුක්ත වෙනවා ....
.
ඒ වගේම කාන්තාවක් ලෙස පරදාර සේවනය කල අවස්ථා ගණන පිරිමියෙක් ලෙස පරදාර සේවනය කල අවස්ථා ගණනට සමාන හෝ මඳක් වැඩි වාර ගණනක් නම් එම පුද්ගලයා ඊළඟ ආත්මභාවයේ ගැහැණු ගති තියන සමලිංගික කාන්තාවක් ලෙසය් උපත ලබන්නේ....
.
ඔබ ගණිකාවන් දැකල ඇති. ගණිකාවන් කියන්නෙත් පෙර සසරේ පුරුෂයෙක් ලෙස කාමයේ වරදවා හැසිරුණු පුද්ගලයෙක් තමාගේ පාපය ගෙවල දාන අන්දම. එවන් උපතක ඉන්න කාන්තාවක් ඒ වනවිටත් සසරේ එක අවස්ථාවක කාමයේ වරදවා හැසිරීමේ පාපය තවමත් ඉවර කරගන්න බැරුව විඳවමින් ඉන්නවා.
.
ඉහත ආකාර වලින් කර්මය ක්ෂය වී ඉතාමත් සුළු අවස්ථාවකට පැමිණි පසු එම සත්වයාට විනීත සාමාන්‍ය ගැහැණු උපතක් ලැබෙනවා. නමුත් ඒ ආත්ම භාවයේ ඇයට ලැබෙන සැමියා විශ්වාසය කඩ කරන්නෙක් වෙනවා. කලින් ආත්මයක එම පුද්ගලයා විසින්ම සිදුකල පරදාර සේවනයට සමාන ක්‍රියාවන් සිදුකරන සැමියෙක් තමය් ඇයට ලැබෙන්නෙත්. එනිසා එම ආත්මයේදීත් විඳවන්න ඇයට සිද්ධ වෙනවා...
.
කාමයේ වරදවා හැසිරීමේ විපාකය ඉතාම සුළු අඩියකට පැමිණි පසුව එම පුද්ගලයා සතුටුදායක පවුල් ජීවිතයක් ගතකරන විශ්වාසී සැමියෙක් සිටින කාන්තාවක් ලෙස උපත ලබනවා. කාන්තාවන්ට ස්වභාවිකව උරුම වන පුරුෂයන්ට සාපේක්ෂව වේදනාකාරී බව වැඩි ලිංගික අවයව පද්දතිය හා ප්‍රජනන පද්දතියත් සැලකෙන්නේ කාමයේ වරදවා හැසිරීමේ ප්‍රතිවිපාක ලෙසය්....
.
කර්මය ඉතාමත් සුළු වූ විට එම පුද්ගලයාට අවිවාහක කාන්තාවක් ලෙස උපතක් කරා යන්න පුළුවන්. දරු උපත්, ලිංගික කටයුතු වලින් තොර අවිවාහක කාන්තාව විවාහක කාන්තාවකට වඩා අඩු කර්මයක් සහිත තැනැත්තෙක් ලෙසය් සැලකෙන්නේ...
.
කාමයේ වරදවා හැසිරීමේ කර්මය ගෙවා අවසාන වීමට ඉතාම ආසන්න වූ පසු එම තැනැත්තා උපත ලබන්නේ සිල්වත් ආගමානුකූල කාන්තාවක් ලෙසය්. මෙය කාමයේ වරදවා හැසිරීමේ කර්මය ගෙවීමට ඉතාම ආසන්න අවස්ථාවක්...
.
නමුත් ඉහත එක උපතකදී හෝ නැවතත් ඇය පවට වැටි කාමයේ වරදවා හැසිරීමේ අකුසලය සිදු කළහොත් නැවතත් සසර සැඩ පහරට හසුව අපායගාමී වී අනන්ත කාලයක් ප්‍රේත, අසුර හා තිරිසන් යෝනි වල ඉපදෙමින් දුක් විඳීමට සිදු වෙනවා...

path to nirvana

මරණය සිහිකිරීමේ ආනිසංස

සතරාකාර මරණ විස්තරයක් විශුද්ධි මග්ගයේ සඳහන්ව ඇත්තේ මෙසේය.
.
1. ජීවිතෙන්ද්‍රියොපචේඡද මරණය (කය සිඳීයාමෙන් සිදුවන මරණය)
2.සමුචේඡ ද මරණය (නැවත කොතැනකවත් පිළිසිද ගැනීම් නැති රහතන් වහන්සේ සියලු සසර දුකින් මිදීමේ (පිරිනිවීමයි) කාලක්‍රියාවයි.
3. ක්‍ෂණික මරණ (සංස්කාරයන්ගේ ක්‍ෂණ භංගයයි. උත්පාද ඨිති භංග වශයෙන් වු ඇතිවීම පැවතීම හා නැතිවීම යන ත්‍රිවිධ ක්‍ෂණ අවස්ථාවයි. (බිඳී යාමයි) හේතු ප්‍රත්‍යයෙන් උපන් සියලු සංස්කාරඳී මෙම ක්‍ෂණයක් ක්‍ෂණයක් පාසා මරණයට ගොදුරු වේ.
4. සම්මුති මරණ (ගස මැරුණේය. අල මැරුණේය ශෂ්‍යය මැරුණෝය යනාදි වශයෙන් පවත්නා ලෝක සම්මත ව්‍යවහාර මරණයි)
.
මේවායින් ජීවිතෙන්ද්‍රියොපචේඡ ද මරණයම මරණානුස්මෘතිය සඳහා අනුස්සති වශයෙන් ගැනීම මෙහිලා සළකනු ලැබේ. ජීවිතේන්ද්‍රියොපචේඡ ද මරණය ද දෙවැදෑරුම් වේ. එය කාල මරණය හා අකාල මරණය වශයෙනි. කර්මානු රූපවම සත්ත්වයන් උත්පත්තිය කර්මයෙන් ගෙන ආ ආයුෂ ක්‍ෂයවීමෙන් හා පුණ්‍යයන් ක්‍ෂය වීමෙන් ලබන්නේ කාල මරණයයි. උපච්ඡේදක කර්මයෙන් (කුසල් වූ හෝ අකුසල් වූ හෝ උත්පත්ති කර්මයාගේ විපාකයට ඉඩ නොතබා විපාකදෙන ප්‍රබල කර්මය ) අනුව සිදුවන්නේ අකාල මරණයයි.
.
තවද මේ කාල හා අකාල මරණයද සතර ආකාරයකි.
.
1.ආයුක්‍ෂය මරණය
2. කර්මක්‍ෂය මරණය
3. උභයක්‍ෂය මරණය හා
4.උපච්ඡේදක මරණය වශයෙනි.
.
උපන් භවයෙහි ආයු සන්තතිය පවත්වා ගෙන යාමට හේතු වූ ආහාර ආදී ප්‍රත්‍යය සම්පත් ඇතත් ප්‍රතිසන්ධිය ලැබූ කර්මය විපාක දී අවසන් වීමෙන් යමෙකුගේ මරණය සිදුවේද එය පුණ්‍යක්‍ෂය මරණයයි. මෙය පුණ්‍ය පක්‍ෂයෙන් පමණක් නොව පාපපක්‍ෂයෙන් ද සිදුවිය හැක. මෙයට කර්මක්‍ෂය මරණයයි ද කියනු ලැබේ.
.
පින් පව් දෙකම අවසන් වීමෙන් ඒ මරණය සිදුවිය හැක. ප්‍රතිසන්ධිය ලබාදුන් කර්මයේ (ලැබූ භවයේ) ආයු කාලය කෙලවර කොට සිදුවන මරණය ආයුක්‍ෂය මරණයයි. කර්ම හා ආයුෂ දෙකේ ම ශක්තිය එක විට අවසන් වීමෙන්ද මරණය සිදුවේ. එම මරණය උභයක්‍ෂය මරණයයි. කර්ම ආයු දෙක්හිම ශක්තිය තව ශේෂව තිබියදීත් දිට්ඨධම්ම (මේ ආත්මයේදීම) වශයෙන් හෝ අපරාපරිය (ඉකුත් ආත්ම භාවයකදී) වශයෙන් හෝ කළ බලවත්ම වෙනත් කර්ම ශක්තියක් ඉදිරියට පැමිණ සිදුවන මරණය උපච්ඡේදක මරණ යයි ද කියනු ලැබේ. මෙය අකාල මරණයෙහි ලා සලකනු ලැබේ. එයද දෙආකාරයකින් සිදුවේ. ක්ෂණික වශයෙන් හා පූර්වකෘත වශයෙනි. මෙලොව වශයෙන් ඒ ඇසිල්ලෙහි කල බලවත් වූ අකුසල කර්මයකින් (ක්‍රියාවකින්) දිවි තොරවීම ක්‍ෂණික අකාල මරණයයි පෙර ජාතීන්හි කළ බලවත් කර්මයක් ඉදිරිපත්ව අවියෙන් සිදුකරනා හා සියදිවි නසාගැනීම් ආදි වශයෙන් සිදුවන මරණය පූර්වකෘත අකාල මරණයයි.
.
එක් කලෙක නාදික ගම ගිඤ්ජකාවසතයෙහි (ගඩොලින් කළ පහයෙහි ) වැඩ සිටි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ භික්‍ෂූන් ඇමතූ සේක. මහණෙනි) භාවිත (අරමුණ) වශයෙන් වඩන ලද බහුලී කෘත (නැවත නැවැත අරමුණු ගැනීම්) වශයෙන් පුරුදු කරන ලද) මරණ සතිය මහත්ඵල මහානිශංස වෙයි. නිවන් පිණිස ඇත්තේ වෙයි. මහණෙනි, ඔබ මරණසතිය වඩන්නාහු ද?
.
එවිට එක්තරා භික්‍ෂූන් වහන්සේ නමක් ‘ස්වාමීනි’, භාග්‍යවතුන් වහන්ස, මම මරණසතිය වඩමි ‘යි කීය.
.
1.භික්‍ෂුව, මරණසතිය කෙසේ වඩයි ද? ස්වාමීනි, භාග්‍යවතුන් වහන්ස, මම යම් විදියකින් රැයක් - දවාලක් (එක් දවසක්) ජීවත් වන්නට හැකි වුවහොත් ඒ කාලය තුල භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ධර්මය මෙනෙහි කරමින් මරණසතිය වඩමි “ යි කීය.
2. ඉන්පසු තවත් භික්‍ෂුවක් ‘ස්වාමීනි, භාග්‍යවතුන් වහන්ස, මම ද මරණ සතිය වඩමි ‘යි කීහ. භික්‍ෂුව , ඔබ මරණසතිය කෙසේ වඩන්නෙහි ද? ස්වාමීනි, භාග්‍යවතුන් වහන්ස, මම යම් විදියකින් එක දවාලක් (දින භාගයක්) ජීවත් වන්නෙමි යි බුද්ධානුශාසනා, සිහිකරමින් මරණසතිය වඩමියි කීය.
3. ඉන්පසු තවත් භික්‍ෂූවක්, ස්වාමීනි, භාග්‍යවතුන් වහන්ස, “ මම මේ කරුණෙහිලා එක පිණ්ඩපාතයක් වළඳන තුරු (වරු භාගයක්) ජීවත්වන්නෙමියි ඒ කාලය තුල මරණසතිය වඩමි” යි කීය.
4. තවත් භික්‍ෂුවක් “මෙවන් පිඬු සතරක් පහක් වළඳන තුරු ජීවත් වන්නෙමියි ඒ කාලය තුල මරණ සතිය වඩමි” යි කීය.
5. තවත් භික්‍ෂුවක් “ මම එක් බත් පිඬක් සාදා වළඳනතුරු, ජීවත් වන්නෙමියි ඒ කාලය තුල මරණ සතිය වඩමි ‘යි කීය.
6.තවත් භික්‍ෂුවක් “ මම හුස්ම ගෙන පිට කරන තුරු හුස්ම පිට කොට නැවැත හුස්ම ගන්නාතුරු ජීවත් වන්නෙමි යි ඒ කාලය තුල මරණ සතිය වඩමි යි කීය.
.
භික්‍ෂූන් වහන්සේ මෙසේ කී කල්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මහණෙනි මේ භික්‍ෂූන් අතුරෙන් 1,2,3,4 වූ භික්‍ෂූන් ප්‍රමාදශිලීව වෙසෙන්නාහුය. 5 - 6 භික්ෂූහු අප්‍රමාදව වාසය කරන්නාහුය. මොවුහු කෙලෙස් ප්‍රහාණය පිණිස තියුණු කොට මරණ සතිය වඩන්නාහු යයි ද කියනු ලබත්, මහණෙනි එහෙයින් මේ කරුණෙහිලා අප්‍රමාදව (එළඹසිටි සිහි ඇතිව) වාසය කරන්නෙමුය. තියුණු කොට මරණ සතිය වඩන්නෙමු යි. මෙසේ හික්මිය යුතුය. (අංගුත්තර නිකාය - ඡක්ක නිපාතය - පඨම මරණසතිය සූත්‍රය http://pitaka.lk/31119/cs,aps )
.
නාදිකා ගම වැඩ සිටි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ භික්‍ෂූන් අමතා මෙසේ වදාළ සේක.
.
මහණෙනි! වඩන ලද බහුල වශයෙන් පුරුදු කරන ලද මරණසතිය මහත්ඵල මහානිසංස ගෙන දෙන්නේය. නිවන පිණිස පවතින්නේය. නිර්වාණාබෝධය අවසන් කොට ඇත්තේ වෙයි. මරණසතිය කෙසේ වඩන්නේද ? මහණෙනි! දහවල ඉක්ම ගොස් රැය එළඹෙත්ම මෙසේ නුවණින් සැළකිය යුතුය.
.
මගේ මරණයට බොහෝ හේතු තිබේ. 1. සර්පයෙක් හෝ ගෝනුස්සෙක් හෝ පත්තෑයෙක් හෝ මා දෂ්ට කරයි. එයින් මාගේ මරණය සිදුවිය හැක. 2. මම පය පැටලී වැටී මිය යා හැක. 3. වැළඳු ආහාර නොදිරවා මිය යා හැක. 4. මගේ පිත කිපී 5. මගේ සෙම කිපී 6. මගේ වාතය කිපී මගේ කාලක්‍රියාව වන්නේය. එසේ වූ වොත් එය මට අන්තරාවකි. මහණෙනි, එහෙයින් මෙසේ නුවණින් සලකා බැලිය යුතුය. රෑ කලුරිය කරන මට අන්තරාය පිණිස පවත්නා වූ පහ නොකල අකුසල ධර්ම තිබේද? එවිට ඔහු හට ලාමක අකුසල ධර්ම ඇතැයි තම හට වැටහේ නම් ඒවා ප්‍රහීණ කිරීම සඳහා වැඩි කැමැත්තේ, ව්‍යායාමයක්, උත්සාහයක් අධික වීර්යයක්, නොපසුබට උත්සාහයක් සතියත් සම්පඡඤ්ඤයත් කළ යුතුමය. ඒ කෙසේද? ගිනිගත් හැඳීවත - ගිනිගත් හිස නිවාගැනීමට ගන්නා අධික විර්යය වෙහෙස මෙනි.
(අං:නි - ඡක්ක නිපාතය දුතිය - මරණසති සූත්‍රය http://pitaka.lk/311110/cs,aps )
.
මේ ආකාර වූ මරණය අනුස්සතියක් වශයෙන් වඩන යෝගාවචරයා හුදෙකලාවම විවේකීව හිද ඒකාන්තයෙන් (මට ද ) මරණය වන්නේය. ජීවිතේන්ද්‍රිය සිඳී යන්නේ කියා නුවණින් සිහිකළ යුතුය . (සම්පජන්නකාරීවද සතිය යෙන්ද) මරණය නියතය. කියා නුවණින් සිහිකළ යුතුය.
.
මරණය අනුවණින් සිහිකරන්නෝ වැදූ මව පි‍්‍රය පුත්‍රයාගේ මරණය සිහිකිරීමෙහිදී මෙන් ශෝකය උපදවන්නේය . තමාට සතුරු වූ වෛරකරන්නෙකුගේ හෝ අපි‍්‍රය ඇත්තෙකුගේ හෝ මරණයේ දී මෙන් පී‍්‍රති වන්නේය. මළමිනි දවන්නා හෝ යටකරන්නා මළමිනී දැකීමෙහි දී මධ්‍යස්ථයකු සේ සිට ඔහුට ඇති සංවේගයක් නැත්තා සේ සංවේගයක් නූපදින්නේය. තමා මරනු පිණිස කඩුව අමෝරා දිව එන වධකයා හෝ වෛරකරුවා දැකීමෙහි දී බිය සුල්ලෙකු මෙන් තමාගේ මරණය සිහි කිරීමේ දී භය උපදින්නේය. මෙසේ මරණය ගැන ශෝක ඉපදවීම ද, පී‍්‍රතිය ඉපදවීමද, සංවේගය නූපදීමද, බිය ඉපදවීම ද යන මේ සියල්ල වන්නේ මරණය පිළිබඳ සතිය ද, සංවේගයද , ඤාණය ද නැති බැවින්ය. එබැවින් මරණ අනුස්සතිය වඩන යෝගාවචරයා ඒ ඒ තැන්හි තමා දැක ඇති මරා දැමූ ද, මැරුණා වූ ද, සම්පත් වින්දනය කළාවුද, බලවත් වූ ද, පඬිවරු වූ ද, නායක වූ ද, අසරණයෝ ද ආදී කොට ඇති මරණයට පත්ව සිටි අය සිහි කරමින් සතිය ද සංවේගය ද ඤාණය ද උපදවා ඒ මරණ සිහි කළ යුත්තේය. මෙනෙහි කළ යුත්තේය. මෙසේ (“ජීවිතං අනියතං න අමරණීයං “ ) අනියත ජීවිතය තුල අමරණීය වූවෙක නැතැයි යන නුවණින් මෙනෙහි කලෝ වන්නේ එවිටය. මෙසේ සිතන්නට පටන් ගත්විට පංච නීවරණයෝ යටපත් වේ. මරණානුස්මෘතිය පිහිටයි. එසේම කර්මස්ථානය ධ්‍යානංගයෙහි මුලට පැමිණේ. (උපචාර සමාධියට සම්ප්‍රාප්ත වේ) මෙසේත් කරන කල්හි සතිය නොපිහිටන්නේ නම් මේ අට ආකාරයෙන් මරණය සිහිකළ යුතුය.
.
1.වධක පචචුපට්ඨානය - වධකයකු ගෙලට කඩුව අමෝරා සිටින්නේයයි සිහියට ගෙන
2. සම්පත්ති විපත්තිය - සම්පතින් යමෙක් බබුලුවන්නේ විපතක් එනතෙක්ය . මෙසේ සම්පත්ති විපත්ති සිහි කිරීම කළ යුතුය.
3.උපසංහරණය - බලවත් අනුන් හා සමගින් තමන් ගලපා බැලීම කළ යුතුය.
4. කාය බහුසාධාරණය - ස්වකීය ශරීරය අන්‍ය බොහෝ සත්ත්වයන් හා සසඳා බැලීම
5. ආයු දුබ්බලය - ආයු දුර්වල කම සලකා බැලීම
6. අනිමිත්තය - මෙතෙක් කල් ජීවත් වන්නේය යන නියමයක් හෝ සීමාවක් නැති බව
7. අද්ධාන පරිච්ඡේදය මෙකල මනුෂ්‍යයන්ගේ ජීවිත ආයුෂ මෙතෙක් කල් විය යුතුයයි නියමයක් නැත . කාලයක් නැති බව සිහි කිරීම .
8. ඛණ පරිත්තයං - ජීවිතය ඉතා ස්වල්ප ක්‍ෂණයක් පවත්නා එකක් වශයෙන් සළකා මරණය සිහිකළ යුතුය.
.
▬▬▬▬▬ මරණය සිහිකිරීමේ ආනිසංස ▬▬▬▬▬
.
1. මේ මරණානුස්මෘති භාවනාවෙහි යෙදුනු යෝගාවචරයා අප්‍රමාදව (සතියෙන් ) වසන්නේය. භවයන්හි නොඇලීමෙහි සංඥාව ලබන්නේය.
2. ජීවිත තෘෂ්ණාව හැර පියන්නේය.
3. පාපයට ගරහන්නේය
4. බහුලව සම්පත් රැස් නොකරයි
5. ලැබෙන දෙයෙහි මසුරු මල තැන්තෙක් වන්නේය.
6. ඔහු අනිත්‍ය සංඥාව පුරුද්දට ගෙනෙයි.
7. එනිසාම දුක්ඛ සංඥාව ද අනාත්ම සංඥාව ද වැටහෙයි.
8.මේ ආත්ම භවයෙහි ම යම් මාර්ග ඵල පිළිවෙලින් නිවන නොලද්දේ නම් මරණයෙන් මතු සුගතිගාමී වන්නේය.
.
අනිත්‍ය වූ, දුක්ඛ වූ, අනාත්ම වු මේ ජීවිතේන්ද්‍රිය කෙරෙහි මරණානුස්මෘතිය වඩන්නේ, නැවැත වඩන්නේ , මරණයකදී තමා ඉදිරිපත් වන්නේ කෙසේද? යන්නට පහත කතා ප්‍රවෘත්තිය සිහිපත් කරමි.

budu maga

සත් බුදු වන්දනාව

කලාතුරකින් මේ ලෝකයේ පහල වන ආශ්චර්යවත් මනුෂ්‍ය රත්නයන් ගැන පරම දුර්ලභ වූ මනුෂ්‍ය රත්නය ගැන අහන්න තරම් අපි ජීවත්වන යුගය වාසනා වන්තයි. අබුද්ධෝපාද කාලවලදි අපිඅ සිටියානම් දෙතිස් මහා පුරුෂ ලක්ෂණ වලින් හෙබි මනුෂ්‍ය රත්නයන් ගැන අපට අහන්න ලැබෙන්නේ නැ . මාර්ගඵල ලාභී ශ්‍රාවාකයින් ගැන අහන්න ලැබෙන්නේ නැ. නමුත් මේ යුගයේ උපන් අපි සැබැවින්ම භාග්‍යවන්ත අපිට ඒ බුදුරජාණන් වහන්සේලගේ ගුණ අහන්න ලැබෙනවා. බුදු රජාණන් වහන්සේලා කවර ගුණ වලින් යුක්තදැයි කියලා අහන්න ලැබෙනවා. බුදු රජාණන් වහන්සේලාගේ ලයේ උපන් කරුණාව මොන තරම් පරිපූර්ණදැයි අපට අහන්න ලැබෙනවා. ඒ බුදු කරුණාව ලැබු අනන්ත අප්‍රමාණ ජන කායක් සසර දුකින් අත් මිදුනු බව අපට අහන්න ලැබෙනවා.
පින්වතුනි, අපි බුදුරජාණන් වහන්සේලාගේ යුගයන් ගැන කථා කරද්දි අපි කථා කරන්නේ කල්ප වලිනි. දවසක් බුදු රජාණන් වහන්සේගෙන් භික්ෂුන් වහන්සේ නමක් අහනවා භාග්‍යවතුන් වහන්ස කල්පය කියන්නේ වර්ෂ කීයකටද? බුදු රජාණන් වහන්සේ පිළිතුරු දෙනවා , පින්වත් භික්ෂුව, කල්පයකට මෙතරම් වර්ෂ තියනවා මෙතරම් වර්ෂ ලක්ෂයක් තියනවා , කෝටියක් තියනවා, කෝටි දස ලක්ෂයක් තියනවා කියලා කල්පයක දීර්ඝකම කියන්න බැහැ කිව්වා.
ස්වාමිණි භාග්‍යවතුන් වහන්ස , කල්පයක දිග මේ වගේ වර්ෂ වලින් කියන්න බැරිනම් උපමාවකින් කියන්න පුළුවන්ද? කියලා ඒ භික්ෂුන් වහන්සේලා ඇහුවා . භාග්‍ය වතුන් වහන්සේ පිළිතුරු දෙනවා . උපමාවකින් නම් කියන්න පුළුවනි කියලා.
බුදු රජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා යොදුනක් දිග යොදුනක් පළල ගල් පර්වතයක් තියනවා මේ ගල් පර්වතය අවුරුදු සියයකට වතාවක් එක පුද්ගලයෙකු විසින් සිනිදු රෙදි කැබැල්ලකින් පිස දමනවා මෙහෙම පිස දාලා මේක පොළව මට්ටමට ගෙවිලා ගියත් කල්පය ඉවර වෙන්නේ නෑ කියලා බුදු රජාණන් වහන්සේ දේශනා කළා . එතකො‍ට කල්පයේ දීර්ඝකම මෙවන් කල්ප මුණ ගැහෙනවා සත්වයාට බුද්ධ ශුන්‍ය කල්ප , ඒ කියන්නේ බුදු රජාණන් වහන්සේලා නෑ
මේ සියලු බුදු රජාණන් වහන්සේලාගේ අවබෝධය සමානයි. සියළුම බුදු රජාණන් වහන්සේලා දම්මචක්කපවත්වන සුත්‍රය දේශනාවෙන් තමයි ධර්ම ප්‍රචාරය ආරම්භ කරන්නේ , මේ කල්ප සියය ඇතුලත වැඩ සිටිය සත් බුදු රජාණන් වහන්සේලා වන්දනා කිරිම බුදු රජාණන් වහන්සේ වැඩ සිටි කාලයේ පටන්ම රහතන් වහන්සේලා විසින් ආරම්භ කරපු එකක්.
ඉතින් පින්වතුනි, අපි කවුරුත් බුද්ධ පුජා පවත්වන මේ බුදු රජාණන් වන්සේලා . අනෙක් සියලුම පුද්ගලයින්ගෙන් අසමානයයි. ඒ නිසා උන් වහන්සේලාට කියනවා අසම කියලා. ඒ වගේ උන් වහන්සේලා සමගි පමණක් සමාන වන නිසා සම කියලා කියනවා. ඒ නිසා බුදු රජාණන් වහන්සේලාට අසම සම කියලා කියනවා .
ඉතින් බුදු රජාණන් වහන්සේලා මේ ලෝකයට පහල වන්නේ චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මය කියා දෙන්න . පින්වතුනි සතුටු වෙන්න අපි සරණ ගියේ කොයි තරම් ශ්‍රේෂ්ඨ උත්තමයන් වහන්සේලාද කියලා. මේ මනුෂ්‍ය ලෝකයේ ඉපදිලා තමන්ට ලැබුනු ඇස් වලින් ඵල ලබන මොහොතයි. මේ කන් වලින් ඵල ලබන මොහොතයි. තමන් සන්තෝෂයට පත් වන්න ඕනෑ, දුර්ලභ මනුෂ්‍ය ජීවිතයක් ලැබුනාට දුර්ලභ බුද්ධ ශාසනය ලැබුනාට.
සත් බුදු රජාණන් වහන්සේලාට බුද්ධ පුජා පවත්වලා වන්දනා කරලා අපේ ජීවිත වලට බොහෝ කාලයක් සතුටු වෙන්න පුළුවන්. මහත්ඵල පුණ්‍ය කර්මයක් සිදු කර ගත්තා කියලා සතුටු වෙන්න.
____________________________________________
සත් බුදු රජාණන් වහන්සේලා උදෙසා බුද්ධ පුජාව පූජා කර ගනිමු

කල්ප සීයක් ඇතුලත ලොව පහල වී වදාල විපස්සි නම් වු බුදු රජාණන් වහන්සේද , සිඛි නම් වු බුදු රජාණන් වහන්සේද , වෙස්සභූ නම් වු බුදු රජාණන් වහන්සේද , කකුසඳ නම් වු බුදු රජාණන් වහන්සේද , කෝණාගමන නම් වූ බුදු රජාණන් වහන්සේද , කාශ්‍යප නම් වු බුදු රජාණන් වහන්සේද , ගෞතම නම් වු බුදු රජාණන් වහන්සේද , යන සත් බුදු රාජාණන් වහන්සේලා අරහං නම් වන සේක , සම්මා සම් බුද්ධ වන සේක , විජ්ජාචරණ සම්පණ්ණ වන සේක , සුගත වන සේක , ලෝක විදු වන සේක, අනුත්තරෝ පුරිෂ දම්ම සාරථි වන සේක , සත්ථා දේව මනුස්සාණන් වන සේක, බුද්ධ වන සේක , භගවා වන සේක , සත් බුදු රජාණන් වහන්සේලා අසම වන සේක . අසම සම වන සේක . අනාථ නාත වන සේක , තථාගත වන සේක, තුන් ලෝකයෙහිම ආලෝකය වන සේක , අනන්ත සිල් ඇති සේක , අනන්ත සමාධි ඇති සේක, අනන්ත ප්‍රඥා ඇති සේක. අනන්ත විමුක්ති ඇති සේක , මහා කරුණා ඇති සේක , මහා ප්‍රඥා ඇති සේක . මෙසේ අනන්ත වු අප්‍රමාණ ගුණ ඇත්තාවු සත් බුදු රජාණන් වහන්සේලා උදෙසා
මේ පහන් ආලෝක පුජා කරමි පුජා වේවා
මේ සුවඳ දුම් පුජා කරමි පුජා වේවා
මේ සුවඳ මල් පුජා කරමි පුජා වේවා
මේ සිසිල් පැන් පුජා කරමි පුජා වේවා
මේ ගිලන් පස පුජා කරමි පුජා වේවා
මේ සියළු පුජාවෝ විපස්සි නම් වු බුදු රජාණන් වහන්සේගේ පටන් ‍ගෞතම නම් වු බුදු රජාණන් වහන්සේ දක්වා ලොව පහල වී වදාල සත් බුදු රජාණන් වහන්සේලා උදෙසා සාදර ගෞරවයෙන් හද පිරි ශ්‍රද්ධාවෙන් පුජා කරමි පූජා වෙත්වා
පුජා වෙත්වා
පුජා වෙත්වා
පුජා වෙත්වා
සාදු සාදු සාදු
____________________________________________
1. විපස්සි බුදු රජාණන් වහන්සේ

පින්වතුනි, මීට කල්ප අනු එකකට පෙර මිනිසුන් ගේ ආයුෂ අවුරුදු 84000 යි . ඒ කාලයේ දඹදිව බන්දු මතී නම් රාජධානියේ බන්දුම රජ තුමා පියාණන් වෙලා, බන්ධුමා දේවිය මෑණියන් වෙලා විපස්සී කියන බුදු රජාණන් වහන්සේ මහා පුරුෂ ලක්ෂණ 32 කින් පරිපූර්ණව මේ ලෝකයේ පහල වුනා . ඒ බුදු රජාණන් වහන්සේ පලොල් රුක් සෙවනකදි චතුරාර්යය සත්‍ය ධර්මය අවබෝධ කරගෙන, සම්මා සම් බුද්ධත්වයට පත් වුනා . උන් වහන්සේට ඛණ්ඩ , තිස්ස නමින් අග්‍ර ශ්‍රාවකයන් වහන්සේලා දෙනමක් වැඩ හිටියා , අ‍ශෝක නමින් අග්‍ර උපස්ථායක ස්වාමින් වහන්සේ නමක් වැඩ සිටියා . උන් වහන්සේ පහල වෙලා අනන්ත අප්‍රමාණ සත්ව සංඛ්‍යාවක් සංසාර ‍දුකින් නිදහස් කරවලා පිරුණිවන් පා වදාලා.ඒ විපස්සි බුදුන් වහන්සේට සංඝ සභා තුනක් තිබුණා. එක් සංඝ සභාවක භික්ෂුන් වහන්සේලා 1,60000යි, දෙවැනි සංඝ සභාවේ ලක්ෂයයි. අනෙක් සංඝ සභාවේ ස්වමීන් වහන්සේලා 80000යි.
පින්වතුනි, ඒ විපස්සි බුදු රජාණන් වහන්සේට අපගේ නමස් කාරය වේවා.
“ ලොවේ ඇති හැම අඳුර නසනා - මහා නුවණැති මුනි රජාණෙනි
සදා සැනසිලි සුවය සඳනා - ලොවේ අස දිස ධම් රජාණනි
විපස්සි යන නමින් තිලවේ - වැදුම් ලබන බුදු රජාණනි
දෑත න‍ලළේ තබා වදිනා - වැදුම් පිළි ගත මැන ස්වාමිනි .
නසා සියලුම කෙලෙස් සතුරන් - ජය ලැබු ලොව දම් රජාණනි
පලොල් රුක් සෙවනේදි බුදු රැස් - විහිදුවාලු බුදු රජාණනි
මල් පහන් හා සුවඳ දුම් හා - සිසිල් පැන් හා මේ ගිලන් පස
පුදමි සම් බුදු පියාණනි මම - පතාගෙන ඒ අමා නිවන් සුව
සාධු සාධු සාධු

2. සිඛි බුදු රජාණන් වහන්සේ

පින්වතුනි, විපස්සි බුදු රජාණන් වහන්සේ ලෝකයට පහල වෙලා ධර්මය දේශනා කළා.ඒ බුද්ධ ශාසනයත් කලක් ගත වුණාම අතුරුදහන් වුනා . ඉන් පස්සේ කල්ප 60ක් බුදු වරු ලෝකයේ නෑ . බුද්ධ ශුන්‍යයි. ආර්ය ශ්‍රාවකයෝ ලෝකයේ නෑ . මාර්ගඵල ලාභීන් ලෝකයේ නෑ . කල්ප 60ක් බුද්ධ ශුන්‍යයි. මේ කල්ප 60ට පසු ආයෙත් සුන්දර කාලයක් ආවා . ඒ මීට කල්ප 31 කට කලින්, එකල මිනිසුන්ගේ ආයුෂ වර්ෂ 70 000 යි.(හැත්තැ දහසයි).
රජ පවුලක බෝසතාණන් වහන්සේ උපත ලැබුවා සිඛී නමින්. දඹදිව් තලයේ අරුණ රාජධානියේ, අරුණ කියන රජතුමන් වහන්සේගේ පුතණුවන් වෙලා, ප්‍රභාවති බිසෝවුන් වහන්සේමෑණියන් වෙලා සිඛි කියන බුදුන් වහන්සේ ලෝකයේ පහළ වුණා. සිඛි බෝසතාණන් වහන්සේ මාර සේනාව පරාජය කරලා, ගුරු උපදේශ රහිතව චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මය පරිපුර්ණ වශයෙන් අවබෝධ කරගෙන, සම්මා සම්බුද්ධත්වයට පත්වුනා පින්වතුනි,සිඛි බුදුරජාණන් වහන්සේට සංඝ සභා 3ක් තිබුණා. භික්ෂුන් වහන්සේලා 10000 යි. එකක භික්ෂුන් වහන්සේලා 80000 යි. එකක භික්ෂුන් වහන්සේලා 70000 යි.
උන් වහන්සේලගේ ශ්‍රාවකයන් අතර අභිභූ සම්භව, නමින් අග්‍ර උපස්ථායකයින් වහන්සේලා දෙනමක් වැඩ සිටියා. ඛේමන්තර නමින් අග්‍ර උපස්ථායක ස්වාමීන් වහන්සේ නමක් වැඩ සිටියා. ලොව පුරා අමා ගඟුලැල් ඇද හැලුනා, කෙලෙස් ගින්නෙන් පීඩිත වු අසරණ ජනයන් තම තමන්ගේ දුක් දොල් නිවා ගෙන, අමා පැන් වලඳා සදා සිසිලස සලසා ගත්තා . ඒ සිඛි බුදු රජාණන් වහන්සේට අපගේ නමස්කාරය වේවා.
හෙළඹ රුක් සෙවනේදි බුදු රැස් විහිදුවාලු මුනි රජාණනි
බිම්බරක් දස මාර සේනා - පරදවාලු වීරයාණනි
සිඛි යන නාමයෙන් තිලොවේ - පිදුම් ලබන බුදුරාජණෙනි
දැත නළලේ තබා වදිනා - වැදුම් පිළිගත මැන ස්වාමීනි.
ලොවෙ ඇති දුක් තැවුල් නිවනා - කාරුණික සම්බුදු රාජණෙනි
නුවණ වනසන අදුර නසනා - මහා ණුවනැති ගුණවතාණෙනි
මල් පහන් හා සුවද දුම් හා - සිසිල් පැන් හා මේ ගිලන් පස
පුදමි සම් බුදු පියාණනි මම - පතා ගෙන ඒ අම නිවාන් සුව
සාධු සාධු සාධූ

3. වෙස්සභූ බුදුරජාණන් වහන්සේ

පින්වතුනි, ඒ කල්පය වාසනාවන්තයි . ඒ සිඛි බුදුරජාණන් වහන්සේ පහල වෙලා චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මය එලි පෙහෙලි කරලා ලෝ සසුන බැබලුවා. කලක් යද්දි මේ ශාසනය අතුරු දහන් වුනා - නමුත් ලෝකය අවාසනාවන්ත නෑ . අයෙත් බුදු රජාණන් වහන්සේ නමක් පහල වුනා. එතකොට මිනිසුන්ගේ වයස අවුරුදු 60,000 යි.
වෙස්සභූ යන නමින් ඒ බුදු රජාණන් වහන්සේ ලෝකයට පහල වුනේ දඹදිව් තලයේ අනෝම යන රාජධානියේ. සුප්පතිත කියන රජතුමා පියාණන් වුනේ , යසවති කියන බිසවුන් වහන්සේ මෑණියන් වුනේ . සල් රුක් සෙවනකදි වෙස්සභූ බුදු රජාණන් වහන්සේ ගුරු උපදේශ රහිතව චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මය පරිපූර්ණ වශයෙන් අවබෝධ කර ගෙන සකල ක්ලේශයන් ප්‍රහාණය කරලා, අමා මහා නිවන් සාක්ෂාත් කරලා ඒ යුගයේ සම්මා සම් බුද්ධත්වයට පත් වුනා . පින්වත්නි, ඒ බුදු රජාණන් වහන්සේටත් සෝණ , උත්තර නමින් අග්‍රස්ශ්‍රාවකයන් වහන්සේලා දෙ‍නමක් වැඩ සිටියා. උප ශාන්ත නමින් අග්‍ර උපස්ථායක ස්වාමින් වහන්සේ නමක් වැඩ සිටියා. සංඝ සභා 3 කි තිබුණා. එකක භික්ෂුන් වහන්සේලා 80,000 යි.එකක භික්ෂුන් වහන්සේලා 70,000යි එකක භික්ෂුන් වහන්සේලා 60,000යි.සකල ලෝක සත්වයාට මහත් සැනසිල්ලක් ශාන්තියක් සැපතක් ඒ බුදු රාජාණන් වහන්සේගේ කාලයේ මිනිසුන්‍ට උදා වුනා . ඒ බුදු රජණන් වහන්සේට අපගේ නමස්කාර වේවා.
“ වෙස්සභූ යන නමින් තිලොවේ - එළිය කරනා බුදු රජාණෙනි .
සාල රුක් සෙවනේදි බුදු රැස් - විහිදුවාලු සිහ රජාණෙනි
සියලු ලෝ සත වෙත දයාවෙන් - නිවන් සැප දුන් බුදු පියණෙනි
දැත නළලේ තබා වදිනා - වැදුම් පිළිගත මැන ස්වාමිනි ”
02 සිල් සමා හිත නුවණ පැතිරූ - වෙස්සභූ සම්බුදු රජාණෙනි
මිහිරි සදහම් සුවය සැලසු - ලෝවේ අසදිස දම් රජාණෙනි
මල් පහන් හා සුවද දුම් හා - සිසිල් පැන් හා මේ ගිලන් පස
පුදම් සම්බුදු පියණෙනි මම - පතාගෙන ඒ අම නිවන් සුව
සාධු සාධූ සාධු

4. කකුසද බුදු රජාණන් වහන්සේ

පින්වතුනි , ආයෙමත් මහා අවාසනාවන්ත යුගයක් ආවා. තිස් කල්පයක් (30) බුදුරජාණන් වහන්සේලා නැහැ. බුද්ධ ශුන්‍යයයි. ලොව කවුරුත් මේ ජිවිතය කුමක්ද යන්න දන්නේ නැ, කියලා දෙන්න කෙනෙක් නැහැ . සතර අපායේ වැටෙන සසර ගමනින් එතෙර වෙන්න නොහැකි අනන්ත සත්වයන් දුක් දොම්නස් වැලඳ ගෙන සිහින ලෝකේක දුක් විඳ විඳ ගියා . ඒ තිස් කල්පයේ ඇවෑමෙන් මහා භද්‍ර කල්ප ලෝකයට ලැබුනා. පින්වතුනි , අපි මේ ගත කරන්නේ ඒ මහා භද්‍ර කල්පයයි. මහා භද්‍ර කල්පයේදි මිනිසුන්ගේ ආයුෂ වර්ෂ 40000 ක් වෙලා තියෙද්දි දෙතිස් මහා පුරුෂ ලක්ෂණයෙන් සෝභමාන වූ පින් සිරුරකින් හෙබි ලොවට ප්‍රඥාවේ ආලෝකය උදා කරන උතුම් මුනිරජාණන් කකුසද බුදු රජාණන් වහන්සේ පහල වුනා. දඹදිව ‍ක්ෂේමවති කියන රාජධානියේ අග්ගිදත්ත නම් බ්‍රාහ්මණ තුමා පියාණන් වුනා . මේ වාසනාවන්ත දරු සිගිත්තා කුසේ හෝවා ගන්නට තරම් මහා පිනැතියක් වුනේ විසාඛා බ්‍රාහ්මණ තුමියයි. කකුසද බුදු රජාණන් වහන්සේ මහරි රුක් සෙවනේදි සියලු කෙලෙසුන් නසා චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මය ගුරු උපදේශ නැතිව අවබෝධ කොට සම්මා සම් බුද්ධත්වයට පත් වුනා . ඒ බුදු රජාණන් වහන්සේට විදුර , සංජීව නමින් අග්‍ර ශ්‍රවකයින් වහන්සේලා දෙනමක් වැඩ සිටියා. බුද්ධිජ නමින් අග්‍ර උපස්ථායකයින් වහන්සේ නමක් වැඩ සිටියා. කකුසඳ බුදු රජාණන් වහන්සේ මේ ලෝකයට අමා සිසලස බෙදා දුන්නා, සැනසිල්ල බෙදා දුන්නා , සැපත බෙදා දුන්නා , අවිදු අදුරෙහි සිරවී ඇති ලෝ සතුන් ආලෝකය කරා අරගෙන ගියා. සංඝ සන්නිපාත එකක් තිබුණා භික්ෂන් වහන්සේලා 40,000යි. ඒ බුදු රජාණන් වහන්සේට අපගේ නමස්කාරය වේවා.
01 උදා හිරු ලොව දිළෙන විලසින් - ලොවට වඩිනා බුදු රජාණෙනි
මහරි රුක් සෙවනේදි බුදු රැස් - විහිදුවාලු දම් රජා‍ණෙනි
නමින් කකුසඳ ලෙසින්තිලොවේ - වැදුම් ලබනා මුනි රජාණෙනි
දෑත නළලේ තබා වදිනා - වැදුම් පිළිගත මැන ස්වාමිනි
02 හඩා වැලපෙන ලොවට සැනසුම - බෙදා දෙන සම්බුදු රජාණෙනි
අමා සැප ඇති නිවන් සැප දෙන - කාරුණික සම් බුදු රජාණෙනි
මල් පහන් හා සුවඳ දුම් හා - සිසිල් පැන් හා මේ ගිලන් පස
පුදමි සම් බුදු පියාණෙනි මම - පතාගෙන ඒ අම නිවන් සුව
සාධු සාධූ සාධු

5. කෝණාගමන බුදු රජාණන් වහන්සේ

ඊට පස්සේ පින් වතුනි , මිනිසුන්ගේ ආයුෂ කෙමෙන් අඩු වෙනවා . මේ මහා භද්‍ර කල්පයේම ආයුෂ වර්ෂ තිස් දාහක් (30000) ක් ව තිබෙද්දි ආයෙමත් පින්බර යුගයක් ලොවට උදා වුනා. කෝණාගමන නමින් බුදු රජාණන් වහන්සේ නමක් පහල වුනා. දඹදිව් ‍තලයේ සෝභාවති කියන රාජධානියේදී යඤ්ඤදත්ත නම් බ්‍රාහ්මණ තුමා පියාණන් වෙලා උත්තරා නම් බ්‍රාහ්මණ තුමිය මෑණියන් වෙලා මේ වාසනාවන්ත සිඟිති බෝසත් පුතා ලොවට ලැබුනා. ‍ඒ කෝණාගමන බුදු රජාණන් වහන්සේ දිඹුල් රුක් සෙවනකදි සියලු කෙලෙසුන් නසා, තමන් වහනසේ තුළ උපඳවා ගත් ගුරු උපදේශ රහිත වූ නුවණින් සකල ලෝකයම ජය ගෙන, සම්මා සම්බුද්ධත්වයට පත් වුනා. උන් වහන්සේට භියෝස, උත්තර නමින් අග්‍රස් ශ්‍රාවකයින් වහන්සේලා දෙනමක් වැඩ සිටියා. සොත්ථිජ නමින් අග්‍ර උපස්ථායකයින් වහන්සේ නමක් වැඩ සිටියා. ලොවට මහත් සැපතක් , මහත් සැනසිල්ලක්, ආලෝකයක් උදා උනා. සතර අපායේ වැටි වැටි සිටි ණුවණැති මිනිසුන් එයින් අත් මිදුනා. මඟ ථල නිවනට පත් වුනා . අමා සැප ලැබුනා. ඒ කෝණාගමන බුදු රජාණන් වහන්සේට අපගේ නමස්කාරය වේවා.
01 දෙව් මිනිස් ලොව එළිය කරනා - මහා ණුවණැති මුනි රජාණෙනි
දිඹුල් රුක් සෙවනේදි බුදු රැස් - විහිදුවාලු දම් රජාණෙනි
නමින් කෝණාගමන ලෙස ලොව - වැදුම් ලබනා ගුණවතාණෙනි
දෑත නළලේ තබා වදිනා - වැදුම් පිළිගත මැන සුවාමිනි
02 මහා කරුණා නෙතින් බලනා - කාරුණික සම්බුදු රජාණෙනි
වළාකුළු නැති අහසේ දිලෙනා - සුපුන් සද වන් පින්වතාණෙනි
මල් පහන් හා සුවඳ දුම් හා - සිසිල් පැන් හා මේ ගිලන් පස
පුදමි සම්බුදු පියාණෙනි මම - පතා ගෙන ඒ අම නිවන් සුව
සාධු සාධු සාධු

6. කාශ්‍යප බුදු රජාණන් වහන්සේ

පින්වතුනි , ඒ වාසනාවන්ත යුගය අවසන් වුනේ නැ . මේ මහා භද්‍ර කල්පය අතිශයින්ම වාසනාවන්ත කල්පයක්. ඊ ලඟට මිනිසුන්ගේ ආයුෂ අවුරුදු විසි දහසක් (20000) ක් තියෙද්දි මේ ලෝකයට ආයිමත් බුදු රජාණන් වහන්සේ නමක් පහල වුනා. ඒ තමයි කාශ්‍යප බුදු රජාණන් වහන්සේ මේ ලෝකයට පහල වුනා. දඹදිව කිකී නම් රාජධානියේ බ්‍රහ්මදත්ත නම් බ්‍රාහ්මණ තුමා පියාණන් වෙලා ධනවති නම් බ්‍රාහ්මණ තුමිය මෑණීයන් වෙලා මේ දෙතිස් මහා පුරුෂ ලක්ෂණ වලින් හෙබි බෝසත් පුතු ලොවට ලැබුනා. ඒ කාශ්‍යප බුදු රජාණන් වහන්සේ නුග රුක් සෙවනේදි දස බිම්බරක් මාර සේනාව පරාජය කරලා දස දහසක් ලෝක ධාතුව කම්පා කර ගෙන සකල ලෝකයටම අමා සැපත ලබා දෙන්නට ඒ කාශ්‍යප බුදු රජාණන් වහන්සේ සම්මා සම්බුද්ධත්වය පත් වුනා. ඒ බුදු රජාණන් වහන්සේට තිස්ස . භාරද්වාජ කියලා අග්‍ර ශ්‍රවකයින් වහන්සේලා දෙනමක් වැඩ සිටියා. සර්ව මිත්‍ර නමින් අග්‍ර උපස්ථාකයින් වහන්සේ නමක් වැඩ සිටියා. කාශ්‍යප බුදු රජාණන් වහන්සේගේ කාලයේ අපගේ ගෞතම බුදු රජාණන් වහන්සේ ජෝතිපාල නමින් තරුණයෙක්ව ඉපදිලා හිටියා. ඒ බුදු රජාණන් වහන්සේ ලඟ පැවිදි වුනා. සසුන් බඹසර දියුණු කලා. ඒ කාශ්‍යප බුදු රජාණන් වහන්සේ මේ ලෝක සත්ත්වයින්ට මහත් සැනසිල්ලක් වුනා.සංඝ සභාවේ භික්ෂුන් වහන්සේලා 20000 ක් වැඪ සිටියා. ඒ කාශ්‍යප බුදු රජාණන් වහන්සේට නමස්කාර වේවා .
01 “සදා කාලික සුවය සදනා - කාරුණික සම්බුදු රාජාණෙනි
නුග රුකක් සෙවනේදි බුදු රැස් - විහිදුවාලු සිහ රජාණෙනි
නිවා හැම දුක් තැවුල් තිලොවේ - අමා සැප දුන් මුනි රජාණෙනි
“දෑත නළලේ තබා වදිනා - වැදුම් පිළිගත මැන සුවාමිනි”
02 “ ලොවට සැනසුම පතා ගෙන වැඩි - තථාගත සම්බුදු රජාණෙනි
හැමට යහපත උදා කරනා - කාරුණික සම්බුදු රජාණෙනි
මල් පහන් හා සුවඳ දුම් හා - සිසිල් පැන් හා මේ ගිලන් පස
“පුදමි සම්බුදු පියාණෙනි මම - පතාගෙන ඒ අම නිවන් සුව”
සාධු සාධූ සාධූ

7. ගෞතම බුදු රජාණන් වහන්සේ

පින්වත්නි , මිනිසුන්ගේ ආයුෂ ටිකෙන් ටික අඩු වුනා. දැන් අපි ජීවත්‍ වෙන්නේ ආයුෂ අඩු වෙලායන යුගයක . අපගේ වාසනාවට මේ මිනිසුන්ගේ ආයුෂ අඩු වෙන යුගයේදි මිනිසුන්ගේ ආයුෂ වර්ෂ 120 ක් වුන යුගයේදි, තුසිත දිව්‍ය ලෝකයේ ඉදලා පස් මහ බැලුම් බලා . කපිල වස්තු රාජධානියේ සුද්ධෝදන රජතුමාගේ බිසවුන් වහන්සේ වන මහාමායා දේවියගේ කුස පිලිසිද ගත්තා. අප මහ බෝසතානන් වහන්සේ . දෙතිස් මහා පුරුෂ ලක්ෂණයන්ගෙන් සෝභාමාන වු රන්වන් රුවක් බදු වූ මේ සුන්දර දරු සිඟිත්තා ඉපදිලා හත් (07) පියවරක් ඇවිදගෙන ගියා. ඒ සුන්දර බෝසත් පුතු පුර සඳ නැගෙන්නාසේ වැඩුනා. අවුරුදු 29 යේදි ගිහි ජීවිතය අත හැරියා . වයස 35 දි ගයාවේ නේරංජලා ගං තෙර ඇසතු රුක් සෙවනක වෙසක් පුන් පොහෝ දවසක දස බිම්බරක් මාර සේනා පරාජයට පත් කරවලා සකල ක්ලේෂයන් ප්‍රහාණය කරලා සම්මා සම්බුද්ධත්වයට පත් වුනා. ඒ බුදු රජාණන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයින් වහන්සේලා අතර සැරියුත් , මුගලන් නමින් අග්‍රස් ශ්‍රාවකයින් වහන්සේලා දෙනමක් වැඩ සිටියා. ඉතාමත් කරුණාවෙන් ආනන්ද ස්වාමීන් වහන්සේ උපස්ථාන කලා. ඒ සම්මා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේගේ දේශනා තමයි අපි මේ කාලයේ ශ්‍රවණය කරන්නේ . ඒ උතුම් බුද්ධ දේශනාව නිසා තමයි අපි ඉගෙන ගත්තේ සසර දුකින් ඉතෙර වෙන්න පුළුවන් වග. උන්වහනසේගේ දේශනා නිසා තමයි සතර අපාය ගැන තොරතුරු අපි දන්නේ . ඒ බුදු රජාණන් වහන්සේ නිසා තමයි හේතු ඵල දහමක්‍ තියෙන බව දන්නේ. හේතු නැති වීමෙන් ඵල නැතිවෙන බවත් දන්නේ ඒ බුද්ධ දේශනා නිසා තමයි. ඒ බුදු රජාණන් වහන්සේ නිසා තමයි ලෝකයේ සැප වන අමා නිවන ගැන දන්නේ.සංඝ සභාවේ ස්වාමීන් වහන්සේලා 1250 ක් වැඩ සිටියා. ඒ බුදු රජාණන් වහන්සේට අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේට ගෞතම බුදු රජාණන් වහන්සේ‍ට අපගේ නමස්කාරය වේවා.

01 සිතේ ඇති හැම කෙලෙස් වනසා - ලොවම ජයගත් බුදු රජාණෙනි
බිම්බරක් දස මාර සේාන - පරදවාලු වීරයාණෙනි
02 දෙව් මිනිස් ලොව සියලු දෙන හට - සැපත සැලසු පින් වතාණෙනි
දෑත නළලේ තබා වදිනා - වැදුම් පිළිගත මැන සුවාමිනි
03 වඩිවී වජිරාසනේ මත - වීරියෙන් දිනු බුදු රජාණෙනි
සීල සංවර සිත් සමාහිත - නුවන ලැබ ගත් පින්සරණෙනි
04 විහිදුවා ෂඩ් වර්ණ බුදු රැස් - ලොවම එළිය කල බුදුපියාණෙනි
දෑත නළලේ තබා වදිනා - වැදුම් පිළිගත මැන සුවාමිනි
05 සීත නේරංජලා නදියේ - පැනින් සැනහුන පින්වතාණෙනි
සෝක දුක් නසනා නිවන් මග - සොයා ගත් මහ නැණවතාණෙනි
06 ලෝ සතුන්ගේ සැපත සැලසු - මහා කාරුණික බුදු රජාණෙනි
දෑත නළලේ තබා වදිනා - වැදුම් පිළිගත මැන සුවාමිනි
07 බෝ රුකේ ඇති සෙවන යට හිඳ - ලොවම ජයගත් බුදු රජාණෙනි
වාද නොකරන දහම මතු කළ - ලොවේ අසදිය දම් රජාණෙනි
08 මිහිරි රස ඇති නිවුන් රස දෙන - අපේ සම්බුදු මුනි රජා‍ණෙනි
දෑත නළලේ තබා වදිනා - වැදුම් පිළිගත මැන ස්වාමිනි
09 බොහෝ දුර සිට පැමිණියෙමු අපි - අපේ ගෞතම බුදු රජාණෙනි
ඔහේ සසාරේ ඇවිද ගිය අපි - පිහිට ලැබුවෙමු දම් රජාණෙනි
10 කෙසේ වත් නැහැ බැහැර වන්නේ - සරණ ඔබමයි බුදු රජාණෙනි
දෑත නළලේ තබා වදිනා - වැදුම් පිළිගත මැන ස්වාමිනි
11 වාසනා ගුණ පිහිට වීමෙන් - අපිත් ආවෙමු බුදු රජාණෙනි
නේක බුදු ගුණ සිහි කිරිමෙන් - සිතත් රකිනෙමු දම් රජාණෙනි
12 දාන සීල හා භාවනාවෙන් - අපිත් සැනසෙමු පින්වතාණෙනි
දෑත නළලේ තබා වදිනා - වැදුම් පිළිගත මැන සුවාමිනි
13 පුරා දස පාරමි ගුණ දම් - ලොවට වැඩි මහ ගුණවතාණෙනි
ඇසතු රුක් සෙවනේදි බුදු රැස් - විහිදුවාලු බුදු රජාණෙනි
14 මුනිදු ගෞතම ලෙසින් තුන් ලොව - වැදුම් ලබනා දම් රජාණෙනි
දෑත නළලේ තබා වදිනා - වැදුම් පිළිගත මැන සුවාමිනි
15 අදුරු වූ ලොව එළිය කරනා - මහා නුවණෑති බුදු රජාණෙනි
අපට සැනසිලි සුවය සදනා - පිහිට ඔබමයි මුනි රජාණෙනි
16 මල් පහන් හා සුවද දුම් හා - සිසල් පැන් හා මේ ගිලන් පස
පුදමි සම් බුදු පියා‍ණෙනි මම - පතාගෙන ඒ අම නිවන් සුව
17 සිතේ යහපත් ගුණ වැඩේවා - පවිටු අකුසල් බල බිදේවා
සිල් සමාහිත නුවණ මතුවී - නිවන් මඟ මා සිත රැදේවා
18 කළන මිතුරන් ඇසුර සැලසි - ලොවී ලොව්තුරු දම් ඇසේවා
සදාකාලික සැපත සදනා - ඒ අමා නිවනම ලැබේවා ....///

නව අරහාදී බුදුගුණ වන්දනාව

මාගේ ස්වාමි වු බුදු රජාණන් වහන්සේ සියලු කෙලෙසුන් කෙරෙන් දුරු වූ සේක. සියලු රාග, ද්වේශ , මෝහ නැති කල සේක. සියලු පාපයන්ගෙන් මිදුන සේක . සියලු ලෝ වැසියන්ගේ ආමිෂ පූජා , ප්‍රතිපත්ති පූජා පිළිගැනිමට සුදුසු වන සේක. බුදුරජාණන් වහන්සේ අරහං වන සේක. අරහං වන සේක. අරහං වන සේක
මාගේ ස්වාමී වු බුදු රජාණන් වහන්සේගේ චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මයන් බාහිර කෙනෙකුගේ උපකාරයෙන් තොරව පරිපූර්ණ වශයෙන් අවබෝධ කොට වදාල නිසා සම්මා සම්බුද්ධ වන සේක. සම්මා සම්බුද්ධ වන සේක. සම්මා සම්බුද්ධ වන සේක.
මාගේ ස්වාමී වු බුදු රජාණන් වහන්සේ අනන්ත වූ සෘද්ධි බල ඥාණ ලබා ගත් සේක. දිවැස් නුවණද ලබා ගත් සේක. දිව්‍ය ශ්‍රවනයද ලබා ගත් සේක, පරච්ත්ත විජානන ඥාණය ලබා ගත් සේක. ඉන්දිය පරෝ පරිහත්ත ඥාණය ලබා ගත් සේක. පුබ්බේ නිවාසානුස්සති ඥාණය ලබා ගත් සේක . චුතුපපාත ඥාණය ලබා ගත් සේක. සියලු ආශ්‍රවයන් ප්‍රහානය කොට ආසවක්ක ඥාණය ලබා ගත් සේක මෙසේ අනන්ත වූ ඥාණයෙන් යුතු වූ , අනන්ත වූ ගුණයෙන් යුතු වූ අනන්ත වූ ශීලයෙන් යුතු වූ , අනන්ත වූ සමාධියෙන් යුතු වූ , අනන්ත වූ ප්‍රඥාවෙන් යුතු වූ, අනන්ත වූ විමුක්තියෙන් යුතු වු , අනන්ත වූ ඤාණ දර්ශනයෙන් සමන්විත වූ බුදු රජාණන් වහන්සේ විජ්ජාචරණ සම්පන්න වන සේක, විජ්ජාචරණ සම්පන්න වන සේක, විජ්ජාචරණ සම්පන්න වන සේක.
මාගේ ස්වාමී වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ සුන්දර නිවන් මග අවබෝධ කරගෙන සුන්දර නිවනට පැමිණ වදාල නිසා සුගත වන සේක . සුගත වන සේක.
මාගේ ස්වාමී වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ සියලු බ්‍රහ්ම ලෝකයද සියලු දිව්‍ය ලෝකයද, මේ මිනිස් ලෝකයද සතර අපාය ආදි මේ සියලු ලෝකයන් අවබෝධ කරගෙන මේ සියලු ලෝක වලින් නිදහස් වී වදාල නිසා ලෝක විදු වන සේක. ලොක විදු වන සේක.
මාගේ ස්වාමී වු බුදු රජාණන් වහන්සේ දමනය කල නොහැකි වූ අකිකරු දෙව් මිනිසුන් දමනය කොට දහමට කීකරු කරවා අමා නිවනට පමුණූවා වදාල නිසා අනුත්තරෝ පුරිස දම්ම සාරති වන සේක . අනුත්තරෝ පුරිස දම්ම සාරති වන සේක.
මාගේ ස්වාමින් වූ බුදු රජාණන් වහන්සේ සියලු දෙවියන්ගේද සියලු මිනිසුන්ගේද ආචාරවරයාණන් වන නිසා සත්ථා දේවමනුස්සානං වන සේක, සත්ථා දේව මනුස්සානං වන සේක.
මාගේ ස්වාමී වූ බුදු රජාණන් වහන්සේ අවබෝධප කොට වදාල චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මට අන් අයටද අවබෝධ කරවා දුන් නිසා බුද්ධ වන සේක. බුද්ධ වන සේක.
මාගේ ස්වාමී වූ බුදු රාජාණන් වහන්සේ මේ සියලු සම්බුදු ගුණ දරා ගැනීමට තරම් භාග්‍ය ඇති සේක . භාග්‍ය ඇති සේක . භගවා වන සේක .
මෙසේ අනන්ත ගුණ ඇති , අනන්ත නුවණ ඇති , මහා කරුණා ඇති මහා ප්‍රඥා ඇති බුදු රජාණන් වහන්සේට මම නමස්කාර කරමි. මාගේ නමස්කාරය වේවා !!! , බුදු රජාණන් වහන්සේ විසින් මහා කරුණාවෙන් දෙශනා කොට වදාල චතුරාර්ය සත්‍ය ප්‍රකාශීත මිහිරි ශ්‍රී සද්ධර්මයට මම නමස්කාර කරමි , මාගේ නමස් කාරය වේවා. බුදු රජාණන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවක වූ මහ රහතන් වහන්සේලාටද , මාර්ගඵල ලාභී මහා රහතන් වහන්සේලාටද , මිහිදු මහා රහතන් වහන්සේටද , ආර්ය මහා සංඝ රත්නයටද මාගේ නමස්කාරය වේවා.

විවිධාකාර පව්කම්වලට අවම විපාක (නැවත මනුෂ්‍ය ජීවිතයක් ලැබුනොත් ලැබෙන විපාක)

විවිධාකාර පව්කම්වලට අවම විපාක (නැවත මනුෂ්‍ය ජීවිතයක් ලැබුනොත් ලැබෙන විපාක)

1. ප්‍රාණඝාතයේ අඩුම විපාකය අඩු වයසින් මිය යාමයි
2. සොරකමෙහි, නුදුන් දේ ගැනීමෙහි අඩුම ව්පාකය තමා සතු සම්පත් විනාශ වීමයි
3. කාම මිථ්‍යාචාරයෙහි අඩුම විපාකය සතුරන් ඇති වීමයි
4. බොරු කීමේ අවම විපාකය අභූත චෝදනාවලට ලක් වීමයි
5. කේලාම් කීමේ අඩුම් විපාකය මිතුරන් භේද වීමයි.
6. පරුෂ බස් කීමේ අඩුම විපාකය අවලස්සන කටහඬක් ලැබීමයි.
7. හිස්බස් කීමේ අඩුම ව්පාකය අනුන් තම මතය පිළි නොගැනීමයි
8. රහමෙර පානයේ අඩුම විපාකය උමතු බවයි
- අපාය සංවත්තනික සූත්‍රය -

සම්පුර්ණ විස්තරය සදහා ගම්පහ මහානාම ස්වාමින් වහන්සේගේ ධර්ම දේශනාව ශ්‍රවනය කරන්න

කවුරු ද මේ මාරයා?

බෞද්ධ සාහිත්‍යාගත තොරතුරු ඇසුරෙන් මාරයා පිළිබඳ ව කැරෙන හැඳින්වීමකි මේ.
මාරයා කවර මොහොතක හෝ පැමිණිය හැකි බැවින් වහවහා පින් කළ යුතු බව ලෝවැඩසඟරා කතුවර මහනෙත්පාමුල මාහිමියෝ බෞද්ධයන්ට අවවාද කරති. බුද්ධ චරිතය සම්බන්ධ පුවත්වලදී ද සූත්‍රාගත ධර්ම කරුණුවලදී ද මාරයා අපට හමු වෙයි. සිදුහත් මහ බෝසතාණන් අබිනික්මන් කරද්දී මාරයා ඔහු හමුවේ පෙනී සිටිමින් මෙසේ කීවෙලු:
“මානික්කම මහාවීර
ඉතෝ තේ සත්තමේ දිනේ
දිබ්බන්තු චක්ක රතනං
අද්ධා පාතු භවිස්සති.”
“මහරජ නොනික්මෙව. මෙයින් සත් දිනකින් ඔබට සත්රුවන පහළ වේ.”
සිදුහත් කුමරු මාරයාගේ බහට කන් නොදී, ගිහිගෙය හැරදමා පැවිදි විය. මහ බෝසතුන්ගේ සුළු හෝ වරදක් සොයමින් මාරයා ඔහු පසුපස නිබඳ ලුහුබැන්ද බව බුදු සිරිතෙහි දැක්වේ. උන් වහන්සේගේ දුෂ්කර ක්‍රියා සමයෙහි ද බුදු වීම සඳහා විදුරසුන් අරා සිටි වේලාවෙහි ද මාරයා පැමිණි බව සඳහන් වේ. බුද්ධත්වයට පත් වීම වළකාලීමට දසබිම්බරක් මර සෙනඟ පිරිවරා පැමිණි මාරයා නොයෙක් බිහිසුණු වෙස් ගෙන බෝසතුන් බිය ගන්වා පලවාහැරීමට උත්සාහ දැරී ය.
බුදුරදුන්ට ‘මාරජී’ යැ යි විරුදයක් වේ. ‘මාරයා ජය ගත් උතුමා’ යනු එහි අදහස යි. මාරපරාජය පිළිබඳ අවස්ථාව අපේ සිත්තරු චමත්කාර ලෙස සිතුවමට නැගීමට සමත් වූ හ. බෞද්ධ සාහිත්‍යයෙහි මෙන් ම ජන සාහිත්‍යයෙහි ද ජන සංස්කෘතියෙහි ද වෙසෙසි තැනක් හිමි කරගෙන සිටින මේ මාරයා කවුරු ද? යනු සොයා බැලීම වැදගති.
මාරයා වූකලි වසවර්ති දෙව්ලොව එක්තරා දාමරික දිව්‍යපුත්‍රයකු බව සුත්තනිපාත අටුවාවේ දැක්වේ. බුද්ධඝෝෂයන්ගේ පද්‍යචූඩාමාණික්‍ය කාව්‍යයෙහි දිව්‍ය පුත්‍ර මාර සඳහා ‘අනංග‘ යන්න යොදා ඇත. මාරයෝ තිදෙනකු ගැන දික්සඟි අටුවාවේ සඳහන් වේ. දේවපුත්ත මාර, මච්චු මාර, කිලේස මාර වශයෙන් මේ තිදෙනා හඳුනාගෙන ඇත. සුත්ත නිද්දෙස අටුවාවෙහි මාරයෝ සිව් දෙනකු ද ථෙරගාථා අටුවාවේ මාරයෝ පස් දෙනකු ද දක්වා තිබේ.
පස්මරුන් දිනූ හෙයින් බුදුන්ට ‘ජින’ යන නාමය ව්‍යවහාර කරන බව ඇතැම් අර්ථකථනයන්හි එයි. ස්කන්ධමාර, ක්ලේශමාර, අභිංසංස්කාර මාර, මෘත්‍යුමාර සහ දේවපුත්ත මාර යනුවෙන් මේ පස් දෙනා නම් කරනු ලැබ ඇත.
ස්කන්ධ මාර යනු රූප වේදනාදි ස්කන්ධ පස යි. ක්ලේශ මාර නම් කාමාදි ක්ලේශයෝ ය. අභිසංස්කාර මාර නම් භවගාමි කුශලාකුශල කර්ම යි. මෘත්‍යුමාර නම් මරණය යි. දේවපුත්ත මාර නම් වසවර්ති දෙව්ලොව වැසි දෙවියෙකි. ඔහු සෙසු දෙව් පිරිස සිය වසඟයෙහි තබාගෙන සිටී. මාරයාගේ පැමිණීමෙන් අනෙක් දෙවිවරු තැති ගන්නා බව සඳහන් වේ. පධාන සූත්‍රයෙහි දැක්වෙන අන්දමට මාරයා යනු කෙලෙස් ය. කාමය, භාවනාවෙහි සිත නෑලීම, සාසිපාසාව, තෘෂ්ණාව, සිතේ කයේ අලස බව, බියසුලු බව, විචිකිච්ඡාව හෙවත් සැකය, ගුණමකු බව සහ උඩඟු බව යන කරුණු දසය දසමාර සේනාව වශයෙන් මෙහි දක්වා ඇත.
මේ අනුව පැහැදිලි වන්නේ මාර යනු පුද්ගලයකු නොව, තම මනසෙහි ඇති වන ධර්මතා බව යි. අටුවාකරුවා මෙකී චෛතසික ස්වභාවයන්ට පුද්ගලත්වාරෝපණය කර ඇති බව පෙනේ. වියතුන් මේ ගැන විවිධ මත පළ කරද්දී සාමාන්‍ය ජන විශ්වාසය වී ඇත්තේ මාර යනු කිසියම් බලගතු දෙවියකු බවත් ඔහු පුද්ගලයන්ගේ මරණය සම්බන්ධ ව බලපෑමක් ඇති කරන්නකු බවත් ය.
සමාජයේ හොඳ වැඩට අකුල් හෙළන්නකු වශයෙන් ද මොහු ජනතාවගේ සිත්හි සටහන් වී ඇත. පුද්ගලයන් තුළ කාමාදි සිතිවිලි ඇති කර, ඔවුන් නොදැහැමි මගට පොලඹවන්නකු ලෙස ද පිළිගැනේ. “මාරයා ආවේශ වුණා, මට මාරයා නැග්ගා, මාරයෙක් වගේ මගේ ඉස්සරහට පැන්නා” වැනි වාගාලාපවලින් කියැවෙන්නේ ද නරක හෝ බිහිසුණු සිතිවිලි හෝ නරක ක්‍රියා ගැන යි. මාරයා විවිධ වේශ මවාගෙන තමන් අකැමැති පුද්ගලයන් වෙත එළැඹ ඔවුන් බියපත් කරන අයකු ලෙස ද අනුනට ආවේශ වී නොයෙක් හිරිහැර බාධා පමුණුවන අයකු ලෙස ද පෙන්වන ආකාරයේ කථා පුවත් අටුවා ඇදුරන් විසින් දක්වා ඇත.
බුදුරදුන් රජගහනුවර වේළුවනයේ වැඩ සිටියදී එක් රැයක මාරයා භයානක නාගවේශයක් මවාගෙන උන් වහන්සේගේ ඉදිරියට පැමිණියේ ය. එසේ ම වරක් බුදුන් වහන්සේ ගිජුකුළු පව්වේ අඳුරේ වැඩ සිටියදී විශාල ගල් පෙරළමින් භය කිරීමට උත්සාහ දරා ඇත. මගධ රට පංචශාලා නම් බමුණුගමේදී බුදුරදුන්ට පිණ්ඩපාතය නොලැබෙන සේ සලසන ලද්දේ මාරයා ඔවුනට ආවේශ වීමෙනි. බුදුරදුන් වේරංජාවට වැඩි වේලේ වස්විසීම සඳහා උන් වහන්සේට ආරාධනා කළ බමුණාට ඒ ගැන සම්පූර්ණයෙන් අමතක වූයේ මාරාවේශය නිසා යැ යි විනය අටුවාවේ දැක්වේ.
මැදුම් සඟියේ මාරතජ්ජනීය සූත්‍රයෙහි මාරයාගේ පූර්ව ඉතිහාසය කියා තිබේ. එහි එන තොරතුරු අනුව මුගලන් මහතෙරුන් සුංසුමාර නගරාසන්නයේ පිහිටි භේසකලා වනයෙහි වසන සමයෙහි දිනක් මාරයා උන් වහන්සේගේ ආමාශයට ඇතුළු විය. කුස තුළ බරක් දැනුණෙන් සක්මන නවතා ආවාස ගෙට පැමිණි මුගලන් හිමියෝ දැනුණ අපහසු ගතිය විමසා බැලූ හ. කුසට මාරයා පිවිස ඇති බැව් දුටු තෙරුන් වහන්සේ මාරයා අමතා කුස තුළින් බැහැර ව නික්මෙන ලෙස දැන්වූ හ. මාරයා පිටතට පැමිණ කවුළු පඩිය උඩ සිටියේ ය. මාරයාගේ පෙර තොරතුරු දක්වන මුගලන් තෙරහු පෙර තමන් දුසී නමැති මාරයකු වූ සැටිත් කාලි නමින් සොහොයුරියක සිටි හැටිත් වත්මන් මාරයා එම කාලියගේ පුතු බවත් අනාවරණය කළහ; තවදුරටත් මෙම කරුණ විස්තර කරමින් කකුසඳ බුදුන් සමයෙහි දුසී මාරයා බ්‍රාහ්මණ ගෘහපතීන්ට ආවේශ වී භික්ෂූන්ට බැණවැදීම් කරවූ සැටිත් එක් ළමයකුට ආවේශ වී බුදුන් පසුපස යන අගසවු මහතෙර නමකට ගලකින් ගස්වා හිස තුවාල කරවූ සැටි ද දැක්වූ හ.
මාරයා හැම විට බුදුරදුන්ගේ ප්‍රතිපාක්ෂිකයෙකි. සිදුහත් තවුසාණන් බුද්ධත්වය ලබාගත් නොබෝ දිනකදී උන් වහන්සේට පිරිනිවන් පෑමට ආරාධනා කළ මාරයා පසු ව ද ඒ සඳහා ආරාධනා කළේ ය. බුදුන් ආයු සංස්කාරය කළේ එම ආරාධනයට අනුව යැ යි මහාපරිනිබ්බාණ සූත්‍රයේ දැක්වෙයි. එහෙත් උදාන අටුවාවේ බුදුන් පිරිනිවන් පෑවේ මාරයාගේ ආයාචනය නිසා නොවන බව කියා ඇත. මාරයා ගැන ඉදිරිපත් වී ඇති සියලු තොරතුරු එක් කර බලන විට පෙනී යන්නේ මාරයා යනු සියලු අනර්ථකාරී විෂමාචාරවල ප්‍රතිමූර්තියක් බවයි.
‘පාපිමාර’ යනු ද මාරයාට කියන තවත් නමකි. පව් ඇත්තා යනු එහි තේරුම යි. අවැඩකර බලවේග හැඟවෙන මෙම වචනවලින් විශ්වය තුළ ක්‍රියාත්මක වන නොහොඳ දේ හොඳ දේ ඉක්මවා ඉදිරියට එන අයුරු නිරූපිත ය. සාමාන්‍ය බෞද්ධ සමාජයක මාරයා යනු අදෘශ්‍යමාන, එහෙත් මිනිස් ලොව වසන්නන් කෙරෙහි හිරිහැර බාධක පමණක් නො ව මරණය ද ගෙන එන දෙවියෙකි. බෞද්ධයෝ දෙවියන්ට මෙන් ම මාරයාට ද පින්-පෙත් පමුණුවති. භික්ෂූන්ගේ වන්දනා-මානනයෙන් පසු ව හෝ පිරිත් දෙසුම් අවසානයේ හෝ සෙසු දෙවියන්ට පින් දෙන අතර මාරයා ගැන ද සඳහන් කරනු දැකිය හැකි ය:
“බ්‍රහ්මා මාරාච ඉන්දාච ලොකපාලාච දේවතා යමෝ මිත්තාමනුස්සාච...”
මෙහි බ්‍රහ්ම, මාර, ඉන්ද්‍ර, ලෝකපාලක දෙවිවරු, යම, මිත්ත වැන්නන් එක ගණයකට ඇතුළත් කරනු ලැබ තිබේ.
ගැමි ජන විශ්වාසයන්හි ද මාරයා උදෙසා පින්දීම දක්නට ලැබේ.
“ආරවාරම් ඇති මාර උන්නාන්සේ
මේ පින් අරගන් මාර උන්නාන්සේ”
වැනි කියුම්වලින් එය පැහැදිලි වේ. මේවා පසුකාලයේ එක් වී ඇති බව ද කිව යුතු ය.
මාර යන්න වේදයෙහි දැක්වෙන මෘත්‍යු යන්නට අනුරූප වන බවක් පළ කරන වියතෙක් මාරයාගේ සම්පූර්ණ ලක්ෂණය වර්ධනය වූයේ බෞද්ධයන් අතර බව සඳහන් කරයි. (එලියට්, හින්දුඉසම් ඇන්ඩ් බුඩිසම්, වෙළුම, 1, 337 පිට).
මාරයා හැඳින්වීම සඳහා පාළි සාහිත්‍යයේ නම් රැසක් භාවිත වෙයි. අන්තක, වසවත්ති, පාපිමා, පජාපති, පමත්ත බන්ධු, කණ්හ, නමුවී හා මාර යන නම් පාලි නිඝණ්ඩුවේ දැක්වේ. මච්චු, මච්චුරාජ හා කාල යන පර්යාය නාම ද මොහු සඳහා යෙදී ඇත. කාල සහ කණ්හ යනු සමාන අර්ථ ඇති පද දෙකකි. කළුපාට ඉන් කියැවේ. පාපය එයින් හඟවනු ඇත. අන්තක යනනෙන් කියැවෙන්නේ අන්තය හෙවත් කෙළවර කරන්නා යනු ය. මච්චු යනු මරණය යි. මරණයේ රජු යනු මච්චුරාජ යන්නේ අදහස යි. පජාපතී යන්නෙන් කියැවෙන්නේ ජනතාවගේ නායකයා යන්න යි. මහසෙන් යන්නේ අර්ථය නම් මහත් සේනාවක් ඇත්තා යනු යි. මාරගේ දසබිම්බර සෙනඟ ගැන බෞද්ධ සාහිත්‍යයේ ප්‍රසිද්ධ ය.
මාරයා වරක් අසූවක් අනුව්‍යංජනයෙන් උපලක්ෂිත බුද්ධ රූපයක් මවා පෑ අයුරු දැක්වෙන කතා පුවතක් ඇත. මාරයා ජීවමාන බුදුරදුන් සියැසින් දුටුවෙකැ යි ද කියැවේ. කාල නමැති අයකු විසින් ධර්මාශෝක රජුට ද මෙවන් බුදුරුවක් මවා පෑ බව දැක්වෙන කතාවක් සමන්තපාසාදිකාවේ දැක්වෙයි.
තණ්හා, රතී, රඟා යනු මාරයාගේ දූවරුන් තිදෙනා බවත් ගිරිමේඛලා යනු ඔහුගේ ඇතා බවත් දැක්වේ. බුදු වීම සඳහා සිදුහත් තවුසා වජ්‍රාසනාරූඪ වූ අවස්ථාවේ තුති ගැයුම් කරමින් පැමිණ සිටි ශක්‍රයා ඇතුළු දෙවිවරුන් ද බ්‍රහ්මාදීන් ද මාරයා පැමිණි විට බිය වී පැනගිය ආකාරය ජාතකට්ඨකතාවේ විස්තර කර ඇත. පිරිස සමග මාරයා තනි විය. ගිරිමේඛලා නමැති ඇතු පිට හුන් ඔහු ද බුදුරදුන් අතින් පරාජයට පත් ව පැන ගිය බව එහි දැක්වේ. හොඳ සහ නරක අතර ගැටීම මෙයින් රූපකාර්ථවත් කර ඇති බව පෙනේ. සාමාන්‍ය බෞද්ධයෝ මාර යුද්ධය සැබෑ වශයෙන් සිදු වූ සටනක් ලෙස විශ්වාස කරති.

මහාචාර්ය පූජ්‍ය ගතාරේ ධම්මපාල හිමි

බණ පොතේ කියවෙන මාරයා ගැන ආනන්ද මෛත්‍රී හිමියන් කියූ විශ්මිත කතාව

දේවප්‍රිය මහතා මට ගමන් වියදම් එව්වේ ජූනි මාසයේදියි. ඊට පසුව මා ලංකාව බලා පිටත්වෙලා ආවා. මා කෙළින්ම බළංගොඩ පිරිවෙනට ගියා. පිරිවෙනේ ඉගැන්වීමේ කටයුතු උප ප්‍රධාන ගැටඅරළුවේ ධම්මරතන ස්ථවිරයන්ට සහ අනෙකයට පවරලා මුළු කාලයම භාවනාවේ යෙදීමට හිතා ගත්තා, පිරිවෙන් වත්තේ පහළ කොටසේ බිමට සිමෙන්ති දමා සකස් කළ හොඳ කුටියක් තියෙනවා. එය හොඳට අතුපතුගාලා ශුද්ධ කොට වටේත් හැම තැනම පිරිසිදු කරලා, ඒකෙ ඇතුළේ ඉඳ ගැනීමට ආසනයකුත් හදාගෙන, මා ඉදිරියේ පොඩි මේසයක් සහ කුප්පි ලාම්පුවකුත් තබලා කුටිය හොඳින් පිළියෙලකර ගත්තා. එහි එළියේ කුඩා කාමරයක් තියෙනවා. මට අවශ්‍යය දෑ සපයා ගැනීමට සහායක හැටියට මගේ භාතෘවූත්, ප්‍රධාන ශිෂ්‍යවූත් වැලිගෙපොළ මෛත්‍රීමූර්ති නමට එළියේ කාමරයේ ඉන්න නියම කළා.
රාත්‍රී අටට විතර මා හදාගත් සුභ මොහොතතින් යෝගාසනයේ ඉඳගෙන යෝග භාවනාව ආරම්භ කළා. එතකොටම මට පෙනුණා, ම ඉදිරියේ මේසය උඩ පොළොන් තෙලිස්සෙකු ඉන්නවා. ඌ ටික ටික මා දිහාවටයි එන්නේ. මේක මහා භයානක එකෙක්. ළඟ තිබුණා කොස්සක්. ඒක අරගෙන ඌ තල්ලු කරලා දැම්මා, බිමට. මට කුප්පි ලාම්පුවේ එළියෙන් පෙණුනා, සිමෙන්ති බිමේ ඌ එහාට මෙහාට කර කැවි කැවී ඉන්නවා. සිමෙන්ති පොළොවේ ඔප වැඩිකම නිසා ඌට එහාට මෙහාට යන්න අමාරුයි. මා හයියෙන් කතා කරලා මෛත්‍රීමූර්තිට කිව්වා, ඔය වහල තියෙන දොර අරින්න කියලා. ඒක යතුර දාලා නොවෙයි නිකන් වහලා තිබුණේ. දොර ඇතුළට තල්ලු කරන්න කියා මා කිව්වා, ඉතින් ඒ නම දොර තල්ලු කරලා ඇරියා. ඒ එක්කම මා කිව්වා, කාමරයට වෙලා දොර වහගන්න මෙතන සර්පයෙක් ඉන්නවා කියලා.
එතන තිබුණා පොඩි බංකුවක්. ඒක උඩට මා නැගලා අර මුස්න අරගෙන වේගයෙන් ඌ විසි කරන්න මුස්න ගැහුවා. එතකොටම අර කුප්පි ලාම්පුව පෙරලුණා. බංකුවත් පෙරලුණා. මාත් කලුවරේම බිම වැටුණා. සර්පයා මගේ කකුලේ ඇඟිලි දෙකක් දෂ්ට කළා. මා අමාරුවෙන් නැගිටලා වැර උපදවාගෙන සර්පයාට උඩින් එළියට පැන්නා. පැනලා දොර වැහුවා. මේ සියල්ලම කළේ කළුවරේ. කැක්කුම ඉවසන්න බැරි තරමට වැඩි වුණා. මෛත්‍රීමූර්තිට කතා කරලා කිව්වා, සර්පයෙකු මා දෂ්ට කළා, උඩහට ගිහින් අනෙක් ඇත්තන්ට කියලා, ඉක්මනින් පුටුවක් අරන් එන්න කියලා. කළුවරේම ඒ නම ගිහිල්ලා, අනෙක් අයත් එක්ක පුටුවක් අරගෙන ඇවිත් මා උඩහට අරන් ගියා. මේ වෙලාව රාත්‍රී නවයට විතර ඇති.
වහාම සර්ප වෙදකු ගෙන්වා ගන්න සෙව්වා, තුඹගොඩ මහ පන්සලේ හිටිය සුමනජූති නායක හාමුදුරුවන්ට පනිවිඩයක් යැව්වා. උන්වහන්සේ දක්ෂ සර්ප වෛද්‍යවරයෙකු සමග වහාම ආවා. සර්ප වෙදා ඇවිත් පරීක්ෂා කර බැලුවා. මේ පොළොන් තෙලිස්සකු කියලා කටින් විෂ උරලා ඊට පස්සේ බෙහෙත් බැන්දා. ඉතින් භාවනාව යකාට ගියා.
තුන් මාසයක්ම ඇඳේ ඔත්පලවෙලා හිටියා. මේ රිදීම තුන් මාසයක්ම ටික ටික තිබුණා. තුවාලේ සනීප වෙන්නෙත් නැහැ. තුන් මාසෙකට පස්සෙයි වෙන සර්ප වෛද්‍යවරයකු වෙනත් බෙහෙතක් කකුලේ බැඳලා සම්පූර්ණයෙන්ම තුවාලය සනීප වුණේ. මෙතනදී මට හැඟීමක් ආවා, කෙනෙකු භාවනාවක් කරනකොට ඒක සාර්ථක වෙයි කියලා, වසවර්ති මාර දිව්‍යපුත්‍රයාට හෝ ඔහුගේ පක්ෂයේ භූතයෙකුට සැකයක් හිතුණොත් ඔහු ඒකට බාධා ඇති කරපු තැන් අපේ පොත් වල තියෙනවා. කලකට පෙරදී භාවනාව සමෘද්ධ වේගෙන එන අවස්ථාවේදී පින්කම් පොළකට මට යන්න සලස්සලා මගේ භාවනාව කඩාකප්පල්වීමට සැලැස්සුවා. නැවත මේ අවස්ථාවේදි ඒකටම ජීවිතය කැප කරලා භාවනා කරන්න ලෑස්ති වුණාම මේ සර්පයෙකු ගෙනත් දාලා ඒකට බාධා කළා. ඒ මා භාවනා කරන්න ගිය කුටිය වෙනත් භික්ෂූන් වහන්සේලා පදිංචිවෙලා හිටිය හොඳ පිරිසිදු එකක්. ඒකට මේ සර්පයා කොහොම ආවද? මේවා ඔක්කොම මගේ භාවනාවට බාධා කිරීම්. ඉතින් මාරයාගේ, මාර පාක්ෂිකයන්ගේ, නැත්නම් මිසදෙටු භූතයන්ගේ වැඩ කියලයි මට හිතුණේ.
අපේ අලුත් පණ්ඩිතයන්, විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය ලැබූ ඇතැම් උගත් අය, යුරෝපීය උගතුන්ගේ කියුම්වලට වහල් වූ උගතුන්, මාර දිව්‍ය පුත්‍රයා කියල කෙනෙකු ඇතැයි යන්න ප්‍රතික්ෂේප කළත්, ක්ලේශයන්ම, රූපක වශයෙන් යෙදීමක් කියලා ඔවුන් තේරුවත්, පැරණි බණපොතේ කථාව සත්‍ය වශයෙන් මා පිළිගන්නවා. මා දේවපුත්‍ර මාරයා නැමැත්තකු ඉන්න බව එදත් පිළිගත්තා, අදත් පිළිගන්නවා. ඉන්දියාවේ බුද්ධාගම විනාශ කිරීමටත්, කලින් කල මේ හෙලදිවේ බුද්ධාගම විනාශ කිරීමටත් විරුද්ධ පාර්ශවයන්ට අනුබලය දුන්නේත් අදත් බෞද්ධ පාර්ශවය දුර්වල කිරීමටත් අබෞද්ධයන් බලවත් කිරීමටත් සතුරු පාර්ශව වලට පිටුපසින් මේ මාර දිව්‍ය පුත්‍රයා සිටින බවයි මා හිතන්නේ.
සමහර කාලවල ශක්‍රාදි සම්‍යක් දෘෂ්ටික දෙවියන් මේ චන්ඩි පාටියේ දඩබ්බර මාර දිව්‍ය පුද්‍රයාගේ දඩබ්බරකම් වලට බයෙන් මගාරිනවා. ඒ නිසා ඔහුට ඉඩ ලැබෙනවා, බුද්ධාගම විනාශ කිරීමට. අර සම්‍යක් දෘෂ්ටික හික්මිච්ච දේවතාවන් අයින් ගහනවා. එදා මාර යුද්ධ අවස්ථාවේදීත් ඔවුන් බයේ පැනගිය බවට අපේ පොත් වල තියෙන කතාව ඇත්තක් වශයෙන් මා පිළිගන්නවා. ඉතින් සංයුත්සඟියේ මාර සංයුත්තය ස භික්ඛුණී සංයුත්තයේ සඳහන් මාර දිව්‍ය පුත්‍රයාගේ දඟකාරකම් සමහරුන් කෙලෙසුන් හැටියට තෝරතත් පෙළ අටුවා දෙකට අනූව මා පිළිගන්නේ මාර දිව්‍ය පුත්‍රයාගේම ක්‍රියා හැටියටයි. ඔහු හෝ ඔහුගේ පක්ෂයේ කිසිවකු මගේ වැඩවලටත් නොයෙක් විට හරස් කපා ඇති බව මා පිළිගන්නවා.
නොයෙක් විට බුදුහාමුදුරුවන් මුලා කරන්න පුළුවන් කියලා හිතාගෙන මාරයා ආපු බව පේනවා. උන්වහන්සේගේ අසමසම ඤානය මොහුට විෂය වී නැහැ. මොහු කොච්චර බල සම්පන්නයෙක් වුවත් ලේසියෙන් රවටන්න පුළුවන්. මොහු මෝඩයි ඒ නිසා තමයි බුදුහාමුදුරුවන්ගේ සිදුරු සොය සොය පස්සෙන් ඇවිද්දේ. අන්තිමට පසුබට වුණා. නමුත් මගේ පුද්ගලික අදහස නම් මාරය බුදුහාමුදුරුවන්ගෙන් පළිගන්න පුදුම විදිහට උත්සාහ කළා කියන එකයි. කෙළින්ම උන්වහන්සේගෙන් පළිගන්න බැරි වුණාම බුදුහාමුදුරුවන්ට අධික භක්තියෙන් උදව් උපකාර කළ අයගෙන් පළි ගත්තා.
ශාක්‍ය රජ පවුල විනාශ වන තැනට කරුණු සැලැස්සුවා. එසේ කළේ විඩූඪභ කුමාරයා ඇවිස්සීමෙන්. කොසොල් රජ්ජුරුවන්ගේ අවසාන මොහොත අනාථව මහමඟ නවාතැන් පොළක මැරෙන්නයි සිදු වුණේ. බුදුහාමුදුරුවන්ගේ මහා දායකයා තමයි අනේපිඬු සිටුතුමා. එතුමා එක් කලෙක අන්තිම දුප්පත් තත්වයට වැටුණා. බිම්බිසාර රජු ඔහුගේ පුතා ලවා අන්තිම දුක්ඛිත මරණයකට පත් කෙරෙව්වා. මේ විදිහට බුදුහාමුදුරුවන්ට හුඟක් උදව් කළ අයගෙන් මාරයා පළි ගත්තා.
ඊළඟට බුද්ධ ශාසනයේ පැවැත්මට අකුල් කෙලුවා. බුදුහාමුදුරුවන්ගෙන් පස්සේ, සංඝයා බොහොම අමාරුවෙන් ශාසනය ආරක්ෂා කරගන්න උත්සාහ කළා. නමුත් නොයෙක් භේද ඇති වුණා. ඒත් ඒවාට මුහුණ දෙමින් බොහෝ දුරට ථෙරවාදී සංඝයා කටයුතු කළත් උතුරේ ථෙරවාදය නැතිවන තැනට කටයුතු යෙදුණා. මහායානය බලවත් වුණා. මේවාට මුල් වුණේ මාරයා කියන එකයි මගේ විශ්වාසය. අන්තිමට මුසල්මාන්වරුන් ලවා බුද්ධාගම සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ කෙරෙව්වා. ඉස්සර ගාන්ධාරය සම්පූර්ණ බෞද්ධ රටක්. අද ඒක අබෞද්ධ රටක්. ටාටරික් ඉස්සර ජීනයට අයිති බෞද්ධ රටක්. ශිලාලේඛන හා හමුවන බෞද්ධ පොත් පත්වලින් ඒ කාරණය පැහැදිලි වෙනවා. අද එක බෞද්ධයෙක්වත් ඒ රටේ නැහැ. ජාවාරට, මාලදිවයින ආදියත් ඉස්සර බෞද්ධ රටවල්. නමුත් ඒ සියල්ලේම බුද්ධාගම නැති වෙන්න කරුණු සැලසුණා. යන්තම් ඉතිරිවුණේ ලංකාවෙ, සියමෙ, බුරුමයේ පමණයි. කාම්බෝජයේ තිබුණා. ඒත් ඒක එක දවසින් විනාශ කළා.
ඉතින් මා හිතන්නේ මේ ඔක්කෝටම මුල මාරෝපක්‍රමය කියන එකයි. ඔහු හැම තිස්සේම බුද්ධාගම විනාශ කරන්නට හැකි හැම දෙයක්ම කරනවා. මේ උපක්‍රමය තවම නැති වුණේ නැහැ. දෙවිවරු මොහුට බයයි. එයාගේ පිරිස බලවත්. ඒ නිසා ඔහු එක්ක තරඟයට යන්නේ නැහැ. ඒ නිසා එයා මර්දනය කරන්න මනුෂ්‍යයන්ම ඉදිරිපත් වෙන්න ඕනෑ. භික්ෂූන් වහන්සේලා ආගමානුකූලව, නියම ප්‍රතිපත්ති පුරමින් ස්ථිර අධිෂ්ඨානයෙන් වැඩ කරනවා නම් මාරයාට මොකවත් කරන බැහැ.
උන්වහන්සේලා ලෞකික සැප සම්පත් පැත්තට හැරුණාම මාරයාට වාසියි. ඉන්දියාවේ ඉස්සර වුණේත් ඕකයි. ඉන්දියාවේ භික්ෂූන් වහන්සේලා රජවරුන් සතුටු කිරීමට ඒ අයගේ ඇප උපස්ථානවලට වහල් වුණා. අනික් රටවලත් භික්ෂූන් වහන්සේලා හරියට ක්‍රියා කලේ නැහැ. නාලන්දා විහාරයේ භික්ෂූන්ගේ බලය තිබුණා. නමුත් ඒ එක්කම ඒ අයගේ ආඩම්බරකමත් තිබුණා, ඒ අය තමයි මුළු ඉන්දියාවේම ආචාර්‍යවරුන් කියලා. ඒකම තමයි විනාශයට හේතු වුණේ. හැම තැනකම හැම රටකම වුණේ ඔය විදිහට.
සියළුම භික්ෂූන් වහන්සේලා ප්‍රතිපත්ති ගරුකව භාවනායෝගීව සිටියේ නම් මාරයාට මොකවත් කරන්න බැහැ. ඒ පැත්ත දුර්වල වෙනකොට මාරයාට ඉඩ ලැබෙනවා. දෙවියන් විසින් කළ හැකි දෙයකුත් නැහැ. දෙවියන් වුණත් බලවත් වෙන්නේ අප පින්කරලා පින් අනුමෝදන් කළාම. අප නිකම් සිරිතක් වශයෙන් “එත්තාවතාව අම්හේහි” කියලා කියනවා. ඒත් දෙවියන්ට අනුමෝදන් වෙන්න දෙයක් නැහැ. මෙහේ කරන පින්කම් වැඩි හරිය නම්බුව කීර්තිය බලාගෙන කරන ඒවනේ. ශ්‍රද්ධාව බොහොම ටිකයි තියෙන්නේ. සල්ලි එකතු කිරීම, ආධාර එකතු කිරීම වැනි වෙනත් අරමුණු වැඩි කරියක් පින්කම් අස්සේ තියෙන්නේ. ඉතින් ඔය විදිහට කරලා එත්තාවතාච…. කිව්වාම පින් අනුමෝදන් වෙන දෙවියකු ඉන්නවයැ. ඉතින් අනුමෝදන් වෙලා බලවත් වෙන්න අප කරන පින් දෙවිවරුන්ට මදි. ඒ නිසා අපේ සම්‍යක් දෘෂ්ටික දෙවිවරු බොහොම දුර්වලයි. මාරයාගේ පැත්තේමිථ්‍යා දෘෂ්ටික දෙවිවරු බලවත්. ඒ නිසා බුද්ධ ශාසනය විනාශ කිරීමට නිතරම උත්සාහ ගන්නවා.
මෙකී කරදරවලි මිදිලා නැවත භාවනාව පටන් ගන්න හදනකොට ආරාධනාවක් අනුව වැල්ලවායේ බුදුරුවගල පිළිමය දකින්න ගිය වෙලාවේ අලුත් වැස්සෙන් පිරුණු ගල්වළක වතුර ටිකක් බිව්වා පිපාසෙට. පසුවදා බළංගොඩට ආවා. මට මැලේරියාව හැදුණා. එය ඉතාම බලවත්ව නැගුණා. අවුරුද්දක්ම මම එයින් පීඩා වින්දා. කිසිම ඉංග්‍රීසි සිංහල ප්‍රතිකාරයකින් මට පූර්ණ සනීපයක් ලැබුනෙ නැහැ. මේ කරදර නිසා මගේ චිත්ත බලයත් පිරිහුණා. අවුරුද්දක් ග්තවීමෙන් පස්සේ මා හිතුවක්කාර ප්‍රතිකාරයක් කර ගත්තා. ඉතින් එහෙම වෙනකොට සංඝයාගේ කටයුතු දායකයන්ගේ කටයුතු නිසා භාවනාව දිගට ගෙනියන්න බැරි විදියට බාධා ඇති වුණා. භාවනාව ක්‍රමානුකූලව ගෙනියන්න ඕනෑ, එතකොටයි ප්‍රතිඵල ලබන්න පුළුවන්. ඔය විදිහට නොයෙක් කරදර ආවා. අන්තිමට මා සමථය අත් හැරලා විපස්සනාව වඩන්න පටන් ගත්තා. හැකි හැම අවස්ථාවේදීම කළේ එය වැඩීමයි.
ඔය අතරයි බුරුම ධර්ම සංගායනාවට යන්න සිද්ධ වුණේ. ඒ අතර හදිසියේ මෛත්‍රීමූර්ති අපවත් වුණා. බුරුමයෙන් මහාසී සියාඩෝ තෙරුන් විසින් කඳුබොඩ භාවනා මධ්‍යස්ථානයට එවූ සුජාත තෙරුන් වහන්සේ ගැන දැන ගන්න ලැබී මට හිතුණා ඒ තෙරුන් වහන්සේ ළඟ විපස්සනා භාවනා ක්‍රමය පුරුදු කරන්න ඕනෑ කියලා. මෙය සිදු වූයේ ජර්මන් ධර්මදූත ආශ්‍රමය ආරම්භවූ අවස්ථාවේදියි. ඉතින් මාත් මගේ ශිෂ්‍යයන් දෙනමකුත් කඳුබොඩට ගියා. ඒ දෙනම සුමතිපාල තෙරුන් යටතේ භාවනාව පුරුදු කළා. මේ දවස් වල බුරුමයෙන් ලංකාවට පුරුදු කළ බඩේ පිම්බීමේ හැකිලීමේ භාවනා ක්‍රමයයි එහි තිබුණේ. ඒ ක්‍රමයට විරුද්ධව සමහර භික්ෂූන් පත්තරවල ලියුම් පවා පළ කළා. මේ අරගලය තියෙන විටයි මා එහි ගියේ.
සුජාත තෙර මහා ධර්මධරයෙක්. ඒ වගේම හොඳ පාලි පඬිවරයෙක්. මා උන්වහන්සේ සමග කථා කළේ පාලි භාෂාවෙන්. උන්වහන්සේ මගෙන් ඇහුවා උදරයේ උස් පහත් වීමේ භාවනාව කරන්න කැමතිද? වෙන එකක් කැමතිද? කියලා. සතිපට්ඨාන සූත්‍රාදියේ ආශ්වාස ප්‍රාශ්වාස වායුව අරමුණු කොට සිහිය පිහිටුවා භාවනා කිරීම කෙලින්ම උගන්වලා තිබියදී බුදුරජාණන්වහන්සේ නොවදාල බඩේ පිම්බීමටත් හැකිලීමටත් ප්‍රධාන තැන දෙමින් මේ උගන්වන ක්‍රමය මට නම් එච්චර හිතට ඇල්ලුවේ නැහැ. සතිපට්ඨාන සූත්‍රයෙහි ශරීරයේ එක් තැනක් අල්ලාගෙන එබඳු භාවනාවක් කිරීමේ නිදහස තියෙනවා. බඩේ පිම්බීමේ හා හැකිලීමේ ක්‍රමයට අරමුණු කිරීමට මා කැමති නැති බව ඒ තෙරුන්ට කිව්වා. එතනදී උන් වහන්සේවදාලා ‘ඔබ වහන්සේ මෙතෙක් පුරුදු කළ භාවනාවක් ඇතොත් එයම පුරුදු කරන්න’ කියලා. මා පුරුදු කරලා තිබුණේ ධාතු කර්මස්ථානය. ශරීරයේ රූප කැඩි කැඩී, බිඳි බිඳී යාම අරමුණු අනුව චිත්ත විථින් වෙනස්ව යෑම කියන මේවා බොහොම අමාරුවෙන් අල්ලාගෙන ඒ භාවනාව පුරුදු කරලා තිබුණේ. සුජාත තෙරුන්ට මේ බව කිව්වාම උන්වහන්සේ වදාළා ‘ඒක බොහොම හොඳයි ඒකම පුරුදු කරන්න’ කියලා.
උදේ හිට රෑ වනතුරුත්, රාත්‍රියෙහි දොළහ වෙනතුරුත්, සක්මනෙහි යෙදෙමින් ඒ භාවනාව මා පුරුදු කළා. ඉඳගන්නේ නැතිව මුළු දවසම සක්මන් කිරීමේ හැකියාව මට තිබුණා. මට වෙහෙස දැනුණේ නැහැ. ඒ භාවනා කිරීමේදී විශේෂ අමුත්තක් දැනුණම මා ඒ බව සුජාත තෙරුන්ට කියනවා. උන්වහන්සේ අටුවාවෙන් ටිකාවෙන් හෝ පෙළෙන් විස්තර අරගෙන මට ලැබුණ, ඒ තත්වය පහදා දෙනවා.
මාස දෙක තුනකින් මගේ විපස්සනාව නැගිලා උදයව්‍යය ඤාණාදිය ලැබුණා. අන්තිමේදී මට හැම දෙයක් කෙරෙහිම උපේක්ෂාව ඇති වුණා. එය ඉතා බලවත්ව හිතේ ඇති වුණා. මා ලබා ඇති ඒ තත්වය ‘සංඛාර උපෙක්ඛා ඤාණය‘ කියා සුජාත තෙරුන් මට පැහැදිලි කර දුන්නා. ඒ වගේම තව දුරටත් එය පුහුණු කරන්න කියා උන්වහන්සේ මට උපදෙස් දුන්න. ඉතින් මා දිගටම එය පුරුදු කළා. එසේ උත්සාහ කළත් මට ඒ මට්ටමින් එහාට යන්න බැරි වුණා.
“ඉතින් කරුණු ඔහොම සිද්ධ වුණත් වජිරාරාමයේ කස්සම තෙරුන් හෙම භාවනා ක්‍රම පිළිබඳව පළ කොට තිබූ පොත්වල මටත් දොස් කියා තිබුණා. බඩේ පිම්බීම හැකිලීම පිළිබඳ භාවනාවටත් දොස් කියා තිබුණා. මා ඒවා හරිගස්සන්න ගියේ නැහැ. මගේ භාවනාව මා හොඳට දන්න නිසා මා ඒ ගැන වැඩිය හිතුවෙත් නැහැ. වාද අවශ්‍යය නැහැ. එතකොට ද්වේෂය ඇති වෙන්න ඉඩ තියෙනවා. සුජාත තෙරුන්ගේ දේශනාව ඉතාම රමණීයයි. වජිරාරාම ඇත්තන්ගේ කෑගැහිල්ලෙන් මා කම්පිත වුණේ නැහැ. තරහ ගත්තෙත් නැහැ. මගේ මාර්ගයේ මා දිගටම ගියා. මේවා මා කළෙත් රහසේයි. මගේ භාවනාව පිළිබඳ රටට දැන්වීමට මට ඕනෑ කළේ නැහැ. ඔය මගේ යට ගියාවේ සිද්ධියක්. මගේ ජීවිතයේ වැදගත් අවස්ථාවක් ඕක.
මේ කාලයේ මාර්ග ඵල ලබන්න පුළුවන්ද? එයට බාධාවක් තියෙනවද?
“ත්‍රිහේතුක උත්පත්තිය ලැබූ කෙනකු උත්සාහ කළොත් බැරිවෙන්නේ නැහැ.
උද්ඝටිතඤ්ඤු,
විපටිතඤ්ඤු,
ඤෙය,
පදපරම
කියලා පුද්ගලයන් හතර දෙනෙකු ඉන්නවා. බුදුහාමුදුරුවන්ගේ මුල් අවුරුදු විස්සේදී වැඩි දෙනාඋද්ඝටිතඤ්ඤපුද්ගලයෝ. ඒ අය බුදුහාමුදුරුවන්ගෙන් බණ අහන ක්ෂණයකින් නිවන් ලබන්න පුළුවන් පිරිස.
ඊළඟ අය (විපටිතඤ්ඤු) ටිකක් විස්තර කරන කොට තමයි ඒ අවබෝධය ලබන්නේ. ඒ අයත් නිවන් අවබෝධ කළා.
බොහෝ දෙනා ඤෙය කොටසට ඇතුලත් අය. මාර්ගය ඔස්සේ ඉස්සරහට යැවිය යුතු අයයි. අර චක්ඛුපාල හාමුදුරුවන් වැනි අය. ඒ අයට උපදෙස් දිදී මග පෙන්නන්න ඕනෑ. ඤෙය පුද්ගලයන්ගෙ කාළය මේ පන්දාහ අවසානය දක්වාම තියෙනවා. මාගේ අදහස අනූව ඒ නිසා තමයි අට්ඨකථා කාරයන් සසුනේ කාලසීමාව පන්දාහයි අවුරුදු කියලා තියෙන්නේ.
පදපරම කියන අයට මේ ආත්මයෙදි නිවන් දකින්න බැහැ. ඒ අයට ඒකට සෑහෙන තරම් පාරමිතා සම්පූර්ණ කරන්න වෙලා, මෝරලා නැහැ. තව බොහෝ කාලයක් ඒ අය මහන්සි ගන්න ඕනෑ.
ඒ අය තමන්ගෙ ශක්ති පමණින් ගුණධර්ම පුරුදු කරනවා. ඒවා ප්‍රත්‍යය වෙනවා ඊළඟ ආත්මයට. ඉතින් ඒ අයට මතු ආත්ම ගණනාවකදීවත් බැරි වුණොත් මෛත්‍රෙය බුදුහාමුදුරුවන්ගේ කාලෙ තමයි ඒකට අවස්ථාව ලැබෙන්නෙ. මේ කාලේ තවම සෝවාන් වෙන්න බැරි කමක් නැහැ. සමහර තැනක රහත් වෙන්න පුළුවන් අයත් ඉන්න පුළුවන්.
ඔය විදියට මාර්ග ඵල ලාභීන් ඉන්නවා. ලංකාවෙ විතරක් නෙවෙයි එංගලන්තය වැනි රටවලත් ඉන්න පුළුවන්. එංගලන්තයේ ග්‍රෙට් ගැඩස්ඩන්හි අමරාවතී විහාරයේ ඉංග්‍රීසි ජාතික භික්ෂූන් වහන්සේලා කොපමණ ඇල්මකින් විපස්සනාව වැඩීමේ යෙදෙනවාද කීවොත් උදේ දානේ වළඳලා ඉඳ ගත්තාම දවල් පිණ්ඩපාතේ යන වෙලාව දක්වාම භාවනානුයෝගීවයි ඉන්නේ. ආපහු දවල් වළඳලා ටිකක් විවේකයෙන් ඉඳලා නැවත සවස පහමාර වෙනකල් භාවනානුයෝගීවයි ඉන්නේ. නැවතත් රාත්‍රියේ බුදුන් වැඳලා ඉඳ ගත්තාම රෑ දොළහ වෙනකල්, ඇතැම් දෙනා රෑ දෙක වෙනකල්, සමහරු එළිවෙනතුරු ඉඳිමින් සක්මන් කරමින් භාවනා කරනවා.
ඉතින් ඔය විදිහට ඒ අය දැඩි වෙහෙසක් ගන්නවා. මේ අය අතර මාර්ග ඵල ලබාපු අය නෑ කියලා කියන්න බැහැ. තායිලන්තයේ (සියමේ) ආරණ්‍යවල, බුරුමේ විපස්සනා ස්ථානවල, පුදුම තරමේ උත්සාහවන්ත භාවනානුයෝගීන් ඉන්නවා. ඒ අය අතර මාර්ගඵල ලාභීන් නැහැ කියලා කියන බැහැ. ඇති. ප්‍රසිද්ධ නැහැ. මහව පන්සලේ ඉඳලා අපවත් වුණ සුමේධ තරුන් වහන්සේ වගේ අය හරිම ගුණ සම්පන්නයි. ඉතින් ඒ වගේ අය තමන් මාර්ගඵල ලැබුවත් කියන්නේ නෑනේ. උන්වහන්සේ ගැන මා පොඩි කාලේ ඉඳන්ම දන්නවා. මා ළඟත් බළන්ගොඩ පිරිවෙනේ ටික කාලයක් හිටියා. ඒ හිටියේ විසුද්ධි මාර්ගයේ විස්තර ටිකක් දැනගන්න. ඒ කාලයේත් දවසේ වැඩි කාලයක් භාවනානුයෝගීවයි හිටියේ.
සමථ භාවනාවෙන් ධ්‍යාන උපදවා නොගෙන විදර්ශනා වඩල මාර්ග ඵල ලබන්න පුළුවන්ද?
සාර සංග්‍රහ පාලියේ, සමථ විපස්සනානං විභාවනා, කියලා පරිච්ඡේදයක් තියෙනවා. ඒකේ තියෙනවා විපස්සනාව වඩන්න පටන් ගත්තාම ‘ඛනික සමාධිය’ඇති වෙනවා කියලා. සමථයක් නැති විපස්සනාවක් නැහැ. නමුත් විපස්සනාව පටන් ගන්නා මොහොතේ ඉඳලම සමථය තියෙනවා ක්ෂණිකව. යම් අරමුණක් ගත්තාම සිත එකඟ වෙනවා ඒ වෙලාවට. ඒක තමයි ඛණික සමාධිය කියන්නේ. අපි හිතමු කිසිවකු විපස්සනාව වඩලා සෝවාන් වෙනවා කියලා. එතකොට ස්වභාවයෙන්ම ප්‍රථම ධ්‍යානය එයාට ඇති වෙනවා. ඒ කියන්නේ සෝවාන් වීමේදී විචිකිච්ඡා සීලබ්බතපරාමාස ද්ට්ඨි ඔය කියන ඒවා මුලසුන් වෙනවානේ. එතකොට අනිත් ක්ලේශයන්ට මොකද වෙන්නේ? සෝවාන් වෙන මොහොතේ අනිත් කෙලෙස් (නීවරණ) යටපත් වෙනවා. මේ විදියට විපස්සනාව වඩන හැම අයටම ප්‍රථමධ්‍යානය ස්වභාවයෙන්ම ඇති වෙනවා. අන්න ඒ නිසා තමයි සෝවාන් වුණාට පසුව සමහරුන් ද්වීතීය ධ්‍යාන ආදී ඉතිරි ධ්‍යාන සඳහා වැඩුවේ. ඒවා ලබන්න භාවනා කරන්න ඕනෑ.”
(ඉත්තෑපාන ධර්මාලංකාර හිමි විසින් රචිත “බුදුබව පතන බළන්ගොඩ ආනන්ද මෛත්‍රෙය මහනාහිමි” ග්‍රන්ථයෙන් උපුටා ගැනුනි.)